Ο Ξένος.
Με το πεφταστέρι.
Μέσα στην βροχή των διαττόντων.
Παλιός όμως.
Σαν παλιός πεχλιβάνης.
Σαν περιγελαστής του καινούργιου.
Σαν λοίδορος της κανονικότητας.
Προσδοκία πάνω του. Ελπίδα μέσα του.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Ποικιλιακός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μαύρο Παπαργυρίου (προσωρινή ονομασία της αταυτοποίητης ακόμα ποικιλίας)
Βαθύ πορφυρό.
Έντονη, ιδιαίτερα πολύπλοκη μύτη με κόκκινους και μαύρους άγριους καρπούς του δάσους, εντεταμένα μπαχαρένια και κέδρινα στοιχεία, αλλά και ισχυρό βοτανικό στίγμα με πεύκο και δενδρολίβανο.
Ιώδιο, ζωική μελάνη και μαύρο πέτρωμα.
Δαιμονιώδης ένταση στο στόμα, με εγερτήρα την υψηλή φυσική οξύτητα, όπου το συμπαγές κόκκινο φρούτο κράνου, cranberry και αγριοβύσινου πρωτοστατεί πλήρως στον συμπυκνωμένο μέτριο, και λίγο παραπάνω όγκο, θέτοντας στο περιθώριο μιά μωβ νότα από πανσέ και μύρτιλλο.
Οι τανίνες δείχνουν κλάση, αφού είναι πολφώδεις και γλιστρούν άκοπα σαν χυμός μέσα στο ευρύ μπαχαρένιο πλαίσιο, αποσοβώντας την δυσμενή εξέλιξη της πλούσιας δυναμικής τους.
Ιδιοσυγκρασιακής υπόστασης, διεισδυτικό βοτανικό πεδίο που δεν αφήνει ήσυχο το κρασί, υπενθυμίζοντας διαρκώς τα αισθητηριακά ελέη του, μα και ο ορυκτός παλμός του κέντρου του, στέλνει συνεχή κύματα εγρήγορσης.
Πολύ καλή, σχεδόν μακρά επίγευση, αδιάσειστα ορυκτή, μπαχαρένια, και με το βοτανικό στοιχείο να εκτελεί υπόγεια διαδρομή που το κολακεύει.
80 φιάλες.
Αγριόχοιρος, όχι μπάσταρδος, με σάλτσα μέντας.
Τυλιχτή porchetta μαύρου χοίρου με βότανα σε στρώμα από καρότα.
Ελάφι με λαρδί φασκόμηλου. Αρνάκι με κεράσι και δυόσμο.
