Μερικά νησιά δρόμος.
Εντός κατατομής όμως.
Και μέσα στο σουλούπι της.
Με τα γνώριμα χαρακτηριστικά της αλώβητα εντός της ηπειρωτικής χώρας.
Η Μαντηλαριά που αντιστάθηκε στον πειρασμό να δανειστεί με καταλυτικό τρόπο κάποια από τα στοιχεία του τόπου της Ηλείας, και όταν το έκανε, δεν απεκδύθηκε την ταυτότητά της.
Και αν ψαχθεί επισταμένως αυτό, θα βρει την απάντηση στην οινοποιητική χείρα.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Σκιλλουντία Ολυμπίας, Πελοπόννησος
Μαντηλαριά
Ένα κλικ πριν το βαθύ ρουμπινί.
Ποιοτική, κοντρολαρισμένη μύτη, όπου περνώντας μέσα από ένα μικρό βερνικένιο φύλλο, αποκαλύπτονται με ανθική επίταση κεράσια και αγριοβύσινα σε έναν ευρύ μπαχαρένιο θόλο, ενώ ψευδαίσθηση γλύκας από μερμελάδα βύσινο, καταλήγει στο βάθος να κατέχει ώριμα φυτικά στοιχεία από βλήτα και τσουκνίδα που επικαλύπτουν ευκταία.
Ήρεμη δύναμη στο στόμα, με την καλή φυσική οξύτητα να αναπλάθει το ζουμερό κόκκινο φρούτο με τα sour στοιχεία και τις ανθικές εκφάνσεις, επιχειρώντας εύκολη διάτρηση από την αμυδρή βερνικένια στρώση στον μέτριο, ζουμερό όγκο. Αθλητικές, κρυφής αρκετής ισχύος τανίνες, πλέουν μέσα στο ευρύ μπαχαρένιο πεδίο, με τα ωραία φυτικά σημεία να είναι μέρος της ολότητας, και με το αλκοόλ να συμμετέχει ενεργά.
Πολύ καλή επίγευση και σαφώς πάνω από μέτρια, με το αλκοόλ να ακούγεται ελαφρά, γλυκόξινη και μπαχαρένια με ώριμο φυτικό θέμα, και το τανικό στοιχείο να δείχνει μέρος της δυναμικής του.
Η τρέχουσα χρονιά του οινοποιείου, όπου η πιό ευκρινής αναγραφή της σοδειάς γιά έναν ΠΓΕ Οίνο, πρέπει να είναι προτεραιότητα.
Παρασκευές με κόκκινη σάλτσα, πάστα, και κρέας, δείχνουν να το εξειδικεύουν προς τα κει, όπως ωραίο θα είναι με κατσίκι και σάλτσα κερασιού, αλλά μιά βόλτα από το θαλασσινό στοιχείο με κόκκινα ριζότο οστρακόδερμων, κοκκινιστή φέτα μαγιάτικο ή ξιφία με τσιγαριστά χόρτα, ροφό με μπάμιες, δεν θα ήταν παράτολμη.
