Το γλιστερό σιρκουΐ της φρουκτόζης.
Και η λίμπρα όλων των ροζέ κρασιών χτυπάει εκεί.
Το μπαλάντζο των σακχάρων, μιά πόρτα εισόδου γιά τα οινικά ενδότερα.
Η Μαντηλαριά από την Αττική, σε προστατευμένο προθάλαμο και πριν γυρίσει το πόμολο, εις αναμονή προς διάβαση των μη κεκτημένων.
ΠΓΕ Αττική, Κορωπί Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Μαντηλαριά
Βαθύ ροζ-τριανταφυλλί.
Αρωματική μύτη, με συμπύκνωμα τριαντάφυλλου και άλλων κόκκινων λουλουδιών, να ισοσταθμίζεται με γλάσο ροδιού και μαρμελάδα καρπούζι. Αρκετά εντεταμένη μπαχαράτη πρόσληψη, με τις πίσω νότες εσπεριδοειδών να εισάγουν σε φυτικά και βοτανικά στοιχεία.
Πιό μετρημένο στο στόμα και χωρίς αρωματικές εξάρσεις, αφού στον ζουμερό, πάνω από μέτριο, σχεδόν γεμάτο όγκο, τα άγουρα κόκκινα φρούτα και τα χρωματιστά εσπεριδοειδή, φροντίζουν να κατευνάζουν τα κρυμμένα σάκχαρα μέσω της ενεργητικής οξύτητας που τα εκπροσωπεί. Ωστόσο, κάποια σημεία που επιμένουν να υποδηλώνουν την παρουσία τους με την προβολή του γλάσου και των ανθικών παρασκευών, δίνουν μιά γλυκερολική άποψη της ζύμωσης, ευχάριστα αποδεκτή. Ελαφρές τανίνες με απαλή στυπτικότητα, και μαζί τους το φυτικό και βοτανικό θέμα που εμπεριέχεται στρωτά.
Καλή, σχεδόν μέτρια επίγευση με φανερή πλέον ορυκτή ανάπτυξη, καταλήγει με κίτρινα εσπεριδοειδή που σκαντζάρουν φυτικά μέρη που προβαίνουν και σε bitter θεώρηση. Το ελαφρύ τανικό φορτίο διακρίνεται σοβαρά με λίγη περισσότερη στυπτικότητα που γίνεται αντιληπτή, όπως και το υπόπικρο στίγμα.
Λαδερά, κριθαράκι με κατσικίσιο τυρί, σκόρδο και ούζο, τηγανητά καλαμαράκια και θράψαλα, ριζότο με ντοματίνια και οστρακόδρεμα, σαγανάκια θαλασσινών με ντομάτα, τυρί και κόκκινη πιπεριά, κοτόπουλο με κουσκούς και πιπεριά Φλωρίνης.
