Ένα ευκλεές κληροδότημα.
Και τα ορφανά του Κριμπά ζητούν αναγνώριση.
Η, μέσα στον ζόφο του πολέμου, και της δυσπραγίας της κατοχής, ηρωϊκή, ακάματη καταγραφή του μεγάλου αυτού Έλληνα. Και μέσα στον αναρίθμητο ποικιλιακό πλούτο που ζει μέσα απ΄τα γραπτά του το οποίο αποτελεί το απαύγασμα και την κορωνίδα της Ελληνικής αμπελογραφίας, η ταπεινή Ξυλομαχαιρού στέλνει σήματα φωτός.
Ερυθρωπός Επιτραπέζιος Ξηρός Οίνος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Ξυλομαχαιρού / Ξερομαχαιρού
Θολό, μέτριο και παραπάνω χάλκινο.
Έκπαγλη γλύκα στην υπέροχη μύτη, apple muffin, ζαχαρωμένο φυρίκι, στρούντελ με φθινοπωρινά φρούτα, σταφίδες και κανέλα, καθώς και apple crumble, με το τελευταίο να ακουμπάει καίρια την βουτυρένια αίσθηση. Σημαντικός μπαχαρένιος ορίζοντας με άχνη ζάχαρη, εξαιρετικό βανιλάτο δοσολόγιο που δεν παρεκτρέπεται, πάρα πολύ βαθιά χωνεμένα βοτανικά ψήγματα, σχεδόν μη ανιχνεύσιμα, με μιά αφανή σταγόνα λικέρ βερύκοκκο να ποτίζει, καθώς είναι αδύνατος ο οξειδωτικός εντοπισμός.
Αταλάντευτη γλύκα στο στόμα, γιά ένα επί της αναγραφής ξηρό, αλλά επί της ουσίας ηδύτερο κρασί. Πολύ πυκνό, σφιχτό, πλην διακριτά λιπαρό, κολλώδες και ελαιώδες σώμα, μετρίου όμως και μόνον, όγκου, όπου στον γλυκερολικό μαξιμαλισμό του πολυδιάστατου, πολύπλοκου, κανελένιου και μπαχαράτου φρούτου, επιδρά αντίρροπα η ορυκτή αρχή αλλά και η ικανής κράσης οξύτητα, που μετρά λίγο πάνω από μέτρια, ευπειθώς. Τα μπαχάρια όπως είπαμε ευδοκιμούν, μαζί με πιπεράτες νότες, έχοντας απαλές, λείες τανίνες να εμποτίζουν με επιπρόσθετη ηδύτητα τις ήδη υψηλές τιμές της γλύκας.
Μακρά, ορυκτή, εξαιρετικά πολύπλοκη επίγευση, έκδηλα μπαχαράτη και με σιρόπι από ροζ πιπέρι.
Το πιό επικίνδυνο γαστρονομικά κρασί του μικρού οινοποιείου.
Προσοχή στο φαγητό ούτως ώστε να υπάρχει επαρκής γλύκα, με ριζότο παντζαριού να είναι μιά μάλλον καλή ιδέα, ενώ του αρέσουν πορτοκαλί ώριμα τυριά όπως το Mimolette.
