Κάτοικος Δαιδάλων.
Η αρχή της απροσδιοριστίας του.
Και το Ασσύρτικο, χάθηκε μέσα σε αδιόρατους μαιανδρισμούς.
Η άγονη φιλοξενία των αμμωδών εδαφών, τόσο επιθυμητή γιά το εντασιακό στρες που θα το ντοπάρει, τόσο όμως αβαθής στην ανεύρεση ποικιλιακού ιδιώματος που θα το χαρακτηρίσει.
ΠΓΕ Αχαΐα, Προάστειο Πατρών, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί.
Εξαιρετικά δυσνόητη μύτη με ετερόκλιτα αποσπάσματα οργανοληπτικών που αντιποιούνται άλλες χημικές ιδιότητες, όχι απαραίτητα ενθαρρυντικές. Σύγκορμα ξηροκαρπάτη, με παράξενα βοτανικά σημεία που πιό πολύ μοιάζουν με μπλε οινόπνευμα, παρά με αλλοτινές της ετικέτας, παραστάσεις από ευκαλυπτέλαιο και καμφορά. Διατηρεί ένα ήπιο μπαχαράτο περιβάλλον με νότες από μαγιά και ζύμη, με τον πυρήνα να αρκείται στο δίπολο άσπρων λουλουδιών και λευκόσαρκων, έχοντας κάποιες πολύ δειλές εκφάνσεις από ζαχαρωμένα εσπεριδοειδή και κίτρινα φρούτα.
Στακάτο, χωρίς πολλές φιοριτούρες στον πολύ σφιχτό μέτριο όγκο, με την έντονα κατισχύουσα ξηροκαρπάτη διάσταση ενεσπαρμένη διάπλατα. Ορίζεται από ψιλή σαν άϋλη χορδή, υπόγεια υψηλή οξύτητα, και αυτόν τον πολύ παράδοξο αντιπερισπασμό βοτανικότητας που παρατηρήθηκε, φλερτάροντας με πτητικότητα και αλδεϋδικές φόρμες, χωρίς να βεβαιώνεται αυτό. Όξινο λευκόσαρκο φρούτο με ανθικές προεκτάσεις, με πιό ζωηρές εδώ ζαχαρωμένες αντιστίξεις, περιβάλλεται από ζυμαρένιους υπαινιγμούς, με χλιαρό μπαχαρένιο πεδίο, χωρίς να μπορεί να προσδιοριστεί τίποτα σαν ορυκτό με πειστικότητα.
Μέτρια, φαινολική, εισχωρητικά ξηροκαρπάτη επίγευση με ακόλουθη ξινή μαγιά, φύλλο κρούστας και ζύμη, φευγαλέα ορυκτά περάσματα εδώ, δείχνει ένα πιό πικάντικο μπαχαράτο πρόσωπο, όπως επίσης και λίγο πιό ζαχαρωμένη διάθεση.
Θαλασσινά και ψάρια τηγανητά, σπαγγετάδα με ξερή ξινομυζήθρα, σουσάμι και ολόκληρα ψητά σκόρδα, Sayadieh γλώσσας ή μπακαλιάρου, πιτσούνια σε φύλλο κρούστας, τυρόπιτες, ταλαγάνι με σουσάμι και ελάχιστο μέλι, ψητό.
