Το φυντάνι ήταν καλό, την χρονιά εκείνη του 1839.
Η μία ακόμη αποφυάδα της ευρύτατης οικογένειας των Μοσχάτων, απελευθερώθηκε το 1852, με γονείς τα Chasselas και Muscat d’Eisenstadt, όπως αποδείχθηκε αργότερα μέσω του DNA profiling.
Μόνο που αυτή, ήταν η πιό ήπια αρωματικά, και ίσως η πιό πρώιμης ωριμότητας από τις υπόλοιπες διασταυρώσεις, ποικιλίες, και γενετικές παραλλαγές του πολυδαίδαλου κλάδου των Μοσχάτων, και ιδανική γιά ψυχρά κλίματα.
Κάτι που στο κτήμα από τον Ασπρόκαμπο, με τις εκ των ων ουκ άνευ οψιμότητες που το μεγάλο υψόμετρο επέβαλε, ταίριαξε κουτί.
ΠΓΕ Κορινθίας, Ασπρόκαμπος Κορινθίας, Πελοπόννησος
Muscat Ottonel
Ανοιχτό και κάτι, λεμονί.
Σπιρτόζα, αρωματικά μπαχαρένια μύτη, με ξύσματα πρασινοκίτρινων εσπεριδοειδών, λευκά άνθη, πράσινα πικάντικα βότανα, με μιά κεντρική πρόσληψη ώριμου λευκόσαρκου φρούτου, ενδεικτική της ποικιλίας.
Ενεργητικό και διαυγές στο στόμα, με την υψηλή οξύτητα να συμπαρασύρει το αρωματικό μπαχαρένιο και βοτανικό φυσικό του πρόκριμα να διαπεράσει το ανθικό λευκόσαρκο φρούτο με το ξύσμα lime, και να διατρήσει τον λιπαρό όγκο σμικρύνοντας την γεμάτη αίσθηση, έλκοντας παράλληλα μιά έντονη ορυκτή γραμμή, που δίνει ακόμα πιό ανάλαφρη πρόσληψη.
Πολύ καλή, συνεχιστικά ορυκτή επίγευση, με λευκά μπαχάρια, αιθέρια έλαια καθώς και πράσινα αρωματικά βότανα, εκδηλώνοντας και αλκοολική καυστικότητα που διαρκεί.
Θαλασσινά και ψάρια με απαλές βοτανικές σάλτσες, πάστα με ξύσμα lime και σάλτσα βουτύρου, γεμιστοί κολοκυθανθοί με βασιλοτύρι και δυόσμο, κολοκυθοκεφτέδες με άνηθο, καραβάνα μυδιών και οστράκων με τρίχρωμες πιπεριές, μυριστικά βότανα και σκόρδο με κόλιαντρο.
