Έχω εναποθέσει πάρα πολύ ελπίδα αλλά και προσδοκίες στις οινοποιήσεις της Μαυροδάφνης σαν ξηρό κρασί, που σχεδόν προκαταβάλλω τον εαυτό μου όταν πρόκειται να δοκιμάσω έναν τέτοιου τύπου οίνο.
Πόσο μάλλον αν μέσα στην ίδια φιάλη συνυπάρχει μία τόσο μα τόσο ενδιαφέρουσα, συνδετική του blend ποικιλία, που μ’έχει ενθουσιάσει χωρίς ενδοιασμό.
Οι περγαμηνές στο οπισθόφυλλο προμηνύουν κάτι που σίγουρα δεν θα περάσει στο ντούκου.
Από το ιδιαίτερα ψηλό σημείο φύτευσης, μέχρι την παρατεταμένη παραμονή στις οινολάσπες και την πολύμηνη κατοίκησή του στα βαρέλια και στο κελάρι, προτού δοθεί στην κυκλοφορία.
ΠΓΕ Αχαΐα, Καλάβρυτα, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη 60%, μαύρο Καλαβρυτινό 40%
Μιά εξαιρετικά ώριμη μύτη ακολουθεί τον βαθύχρωμο ρουμπινί χρωματισμό.
Καταπληκτικά γλυκά και ανατολίτικα μπαχάρια με κέδρο, δίνουν έντονη υπόσταση στα μαύρα φρούτα του δάσους, το αποξηραμένο δαμάσκηνο και το στιλβωμένο δέρμα. Αφεψηματικού χαρακτήρα βότανα συμπληρώνουν την πολύπλοκου τύπου εμπειρία.
Γλυκό, γεμάτο, απαλό κυλάει στον ουρανίσκο, με την ωριμότητα των μαύρων καρπών να συνταιριάζεται με κόκκινο στοιχείο φρούτων, ευγενώς μπαχαρώδες περιβάλλον και μαντζουράνα, ενώ την πολύ καλή οξύτητα βοηθάει και η παρουσία των ζουμερών τανινών, γιά να έρθει μιά πολύ ευχάριστη ισορροπία, που παρακάμπτει τους αφανείς 14% και στοχεύει κατευθείαν το γλυκόξινο φρούτο.
Σε πολύ ωραίο σημείο και σχεδόν στα καλύτερά του, αν είχε λίγο περισσότερη ένταση στο μέσο ουρανίσκο και επιμεριστική στόχευση, θα μιλούσαμε γιά άλλη κατάσταση.
Stew Αγγλιστί, βραστό μοσχάρι κατσαρόλας με baby καρότα, κοκάρια και λοιπά λαχανικά με σάλτσα κρασιού, χωρίς να πλέει στα ζουμιά.
