Σκωρίας τέχνημα.
Οι βυθισμένοι δείκτες στο εξάρτημα του παλιού ρολογιού.
Η φαντασιακή προσομοίωση τής ιλύος, στην πλασμένη terracotta.
Μέσα στην λάσπη και την τσακμακόπετρα, η ώρα έδειχνε Λημνιώνα.
ΠΓΕ Τύρναβος, Τύρναβος Λαρίσης, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Η γη πάνω απ’όλα στην μύτη, σε μιά επιθυμητά ακάθαρτη δήλωση ευγένειας και ποιότητας. Η νωπή λάσπη είναι αδιανόητα αληθοφανής σαν πρόσληψη. Οσμή αίματος σε μιά φαντασιακή προβολή σιδήρου, επιρρωνύει τις εδαφολογικές διαστρωματώσεις σαν ύφος. Η κλίμακα των κόκκινων φρούτων κάπως σφιχτή, δίνονται σε μετρημένες δόσεις κεράσια, γινωμένα σμέουρα και λικέρ σμέουρο, παστά βύσσινα και ζαρωμένα δαμάσκηνα. Άνθη μελανά και ερυθρά, κάπου-κάπου και μπλε-μωβ πέταλα λουλουδιών. Σκούρη σοκολάτα, ψημμένος καφές, γλυκά μπαχάρια, υπάρχει μιά παράξενη θεώρηση ξερών βοτανικών στοιχείων, που μάλλον πρέπει να αναζητηθεί στην επίδραση τού πηλού σαν σκεύος.
Η γεύση των παλαιών γαιών στο στόμα, το καθιστά άκρως ταυτοτικό, ου μην και μοναδικό. Στον απαλά γεμάτο όγκο, η ανάμιξη των φρούτων, ανθέων και χωμάτινων, πηλωδών αναφορών, δημιουργεί μιά εξαντρίκ, αλλά και ρηξικέλευθη και πρωτοποριακή πρόσληψη. Είναι στρογγυλό, γλυφό, ιδιότυπα νόστιμο, ενώ εμπλέκεται άμεσα και μιά εντυπωσιακά αλμυρή νότα, δίνοντας κάτι από salted caramel, με τα αιμάτινα στοιχεία να επιδιώκουν νέα ιδιόρρυθμη καταχώρηση. Καλή, ζωογόνα οξύτητα που σκαρφαλώνει με επιδεξιότητα πάνω από το μέτριο ύψος, οι τανίνες είναι ζουμερές και ωραία διαμορφωμένες σε μεσαία και κάτι διαβάθμιση, το κομμάτι τους που εξέχει μασώμενα δεν αποτελεί ιδιαίτερο στυπτικό πρόσκομμα.
Πολύ καλή επίγευση που αγγίζει το μακρά. Και πάλι, γη, άργιλος, γλυφότητα και νωποί ξηροί καρποί με μία προσδιδόμενη ψευδεπίφαση οξειδωτικού τόνου που ενέχει ξερά χόρτα, μέσα στην παλιά σοκολάτα και τον καφέ. Το τέλος, η άκρη των τανινών γίνεται αντιληπτή χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα.
Σαν να θέλει κάτι να πει και δεν τό’χει πει ακόμα, το κρασί μοιάζει να υπόκειται σε εσωτερικές διεργασίες, κάτι σαν προετοιμασία για κάτι άλλο.
Κίτρινα σκληρά τυριά παλαίωσης είναι το ιδανικό του, κάτι μου λέει πως αν παραθέσετε δίπλα καρύδια το θέμα αποκτά έξτρα ενδιαφέρον. Τα κατάφερε καλά με χωριάτικα λουκάνικα Τσοτυλίου αλλά και τσιγαρίδες, και αυτό δείχνει ότι θέλει κάτι με ένταση και προσωπικότητα, για να μην καλύψει με την πηλώδη συμπεριφορά του το προσφερόμενο φαγητό. Μπροστινό μοσχαρίσιο ποδαράκι με ατζέμ πιλάφι, μοσχάρι καπαμά, κόκκορας παστιτσάδα.
