Περιμένοντας την πλευρική στήριξη.
Οι απότομες κλίσεις στις κοφτές στροφές.
Μιά όχι αμελητέα πινελιά Μαντηλαριάς στο Syrah.
Και η πέτρα μπορεί να μην έλαμψε φαντασμαγορικά, αλλά δεν τής έλλειψε η Κρητική δοσολογία.
ΠΓΕ Κρήτη, Κάτω Ασίτες Ηρακλείου, Κρήτη
Syrah 70%, Μαντηλαριά 30%
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί.
Αρκετή καπνικότητα, καψάλισμα και καμένη καραμελένια αναγωγή στην μύτη μαζί με ψητό καλαμπόκι. Πολύ πιπέρι επίσης, με το πράσινο πιπέρι να μονοπωλεί ευχάριστα ανοίγοντας παράλληλα το παράθυρο για την φυτικότητα, πράσινη πιπεριά δίνει το έναυσμα για κάποιες χαμηλές βοτανικές νότες. Κεράσι στον πυρήνα τού φρούτου, σε κόκκινη αλλά και σκουρότερη εκδοχή, δαμάσκηνο ακολουθεί, φραγκοστάφυλο πολύ πίσω. Κουβερτούρα, black roasted καφές, μικρότατη υπόμνηση ξηρών καρπών, το όλο διαπερνάται ήσυχα και αθόρυβα από μιά οξειδωτική αλδεϋδική γραμμή.
Το έργο παίζεται με σχετική πιστότητα στον ουρανίσκο, με μία ακριβή γευστική ανατύπωση που έχει όμως περισσότερο υποτιμήσεις παρά ανατιμήσεις, και με εμφανώς πιό κόκκινο χαρακτήρα. Στον μέτριο όγκο, τα καπνικά και κυρίως καψαλισμένα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, παραδίδονται σε μιά μεγεθυμένη φυτική βερσιόν πικρών χόρτων, που επεξεργάζεται και την εισδοχή του κορόμηλου και τού πράσινου δαμάσκηνου, σαν επιστέγασμά της. Χαλαρή ένταση, η οξύτητα στέκεται καλά σε μέτριο ύψος συνδεόμενη άρρηκτα με το πράσινο στοιχείο, οι τανίνες σε παραπάνω από μεσαία κλιμάκωση, με στυπτική διάθεση.
Η μέτρια σε μήκος επίγευση εστιάζει στα δύο κύρια θεματικά σημεία, την διευρυμένη φυτικότητα και το αισθητό καψάλισμα, με διακριτή bitter ποσόστωση. Τανικό grip, που συντάσσεται στην εντεταμένα bitter διαδρομή.
Με τέτοιο πωματιμό, δεν πας πουθενά, ιδίως όταν τονίζεις τούς 12 μήνες παραμονής σε βαρέλι που εγείρουν προσδοκίες.
Κοτόπουλο αλά Πολίτα, κατσικάκι με αγγινάρες, μοσχαράκι στην κατσαρόλα με σπανάκι. Χοιρινό με ξινή ντοματένια σάλτσα και ρύζι, τα πάει καλύτερα όμως με λεμονάτα, αρνί, βοδινό και γουρουνάκι. Καπνιστά κίτρινα τυριά.
