Μαύρος, σκοτεινός άνεμος το φέρνει, μαύρος κονιορτός.
Μαύρος, απ΄την λήθη βγαλμένος, πίσω απ’τα καλάμια της κάποτε μεγάλης λίμνης θαρρείς, ο ζόφος όμως που έγινε σύντομα λευκό της μέρας εναργές φως, και στήθηκε ξανά από την χάση του, και βρέθηκε πάλι στα ζωντανά, μην ξοδευτεί βιός παλιό, μην χρέος, μην βάρος μ’ αμανάτι.
Ο επιλήσμων εαυτός μας ξεχάστηκε γιά λίγο, αφού ακόμα μιά κληροδοτημένη παλαιόθεν, από άγραφα ταπιά περιουσία περισώθηκε, από αυτούς που είδαν, που επιλήφθηκαν, που συνέτρεξαν. Αυτούς που πείσμα τούς γέμισε η ομορφιά του, στην ζήση να μείνει, που καθήκον θεώρησαν σωστό, να το ξαναφωτίσουν.
ΠΓΕ Τύρναβος, Παλαιόμυλος Τυρνάβου, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Βαθύ ρουμπινί.
Μεγαλειώδης, συμπαγής, σκούρα ανάταση μαύρων φρούτων του δάσους στην μύτη.
Βατόμουρα και φραγκοστάφυλα με φυτική νότα που δίνει μιά ιδιαίτερη διάσταση και ελαφρύ επιχρίζοντα δερματικό τόνο, τάρτα blueberry, μικρή υποψία βιολέτας και καρυδέλαιου, σε ένα πολύ συγκρατημένο μπαχαρώδες πλαίσιο.
Σε διάθεση αλέγκρα στον ουρανίσκο, όταν το ανθικό, σαρκώδες mulberry φρούτο, προσλαμβάνει γιά ένα απειροελάχιστο κλικ μιά διχαστική τροπή αγριοβύσσινου, μάλλον αποτέλεσμα της υψηλής, σπινθηροβόλας οξύτητας, γιά να καταπλεύσει συντόμως ξανά στο σκούρο ποτάμι.
Στον ελαφρώς άνω του μετρίου όγκο, το γοητευτικό φυτικό παιχνίδισμα απαντά σε έξοχες, απίθανα καλιμπραρισμένες τανίνες, το ίδιο και η δερματική υποψία.
Ασβεστολιθικού τύπου ορυκτές εκφορές δίνουν σχολαστικά το παρών μετά τον μέσο ουρανίσκο, ενώ προστίθενται στο διάβα της καλής σε μάκρος επίγευσης και η μαύρης μορφής ορυκτό, στην ίδια ήπια, μπαχαρώδη πλατφόρμα.
Πάπια Πεκίνου, φτερωτό κυνήγι, tagliata από βοδινό Hereford με λάδι τρούφας και ρόκα, αρνίσια ωμοπλάτη στον φούρνο, παλαιωμένο κασέρι Ξάνθης.
