Propaganda.
Ο αταβισμός τού βουνού.
η ανθιστάμενη μαγιά μιάς παλιάς γενεαλογίας.
Η διακήρυξη της νεοτονίας του Βλάχικου, η αποδεικτική εξελικτικού ενστερνισμού των νεότεων χρόνων.
Τοπικός Ερυθρός Οίνος Ιωαννίνων, Μέτσοβο Ιωαννίνων, Ήπειρος
Βλάχικο
Αδιαπέραστο βαθύ ρουμπινί.
Το άτονο βερνικένιο αλδεϋδικό πέρασμα, δεν μπορεί επ’ουδενί λόγω να το καταστήσει ως οξειδωτικά τρωθέν. Στην φειδωλή, Δωρική, όχι προτιθέμενη να δώσει πολλά -φαινομενικά-, αλλά μεγάλης κλάσης μύτη που θυμίζει ώριμα Bordeaux, η γη είναι εκεί για να υπερκεράσει πράγματα, με βρασμένους βολβούς και αποξηραμένα άγρια μανιτάρια, παλαιωμένα τεϊόφυλλα και μαύρο τσάϊ, ακόμα και λίγο γραφίτη. Ήπιο ταμπάκο προσδίδει μία ακόμα ψηφίδα εξελιγμένης βοτανικότητας, για να έρθει να εγκατασταθεί το μαυροκέρασο φέρνοντας βαθείς κοκκινωπούς τόνους προχωρώντας μέχρι το maraschino, παστά βύσσινα στην επιβεβαίωση τού ώριμου. Πιπέρι και αγριωπά μπαχάρια, μικρή υπόνοια από στιλβωμένο, παλιό επεξεργασμένο δέρμα, βρεγμένο, πολυκαιρισμένο ξύλο, esperesso ψημένος, κουβερτούρα. Τελικά, όχι και τόσο τσιγκούνικη αλλά πολύ σφιχτή.
Υπάρχει μία πολύ υψηλή ενεργειακή συχνότητα στον ουρανίσκο. Ίσως φαντάζει μονότονο, ίσως μονοδιάστατο, ίσως κουμπωμένο πολύ και εσώκλειστο στον εαυτό του, αλλά είναι αδύνατον να περάσει απαρατήρητο, πως μιά παραμελημένη, καταχωνιασμένη στα αζήτητα ράφια ποικιλία, εκφράζεται με άκρα ζωτικότητα, παλμό και σφρίγος, δεκαέξι χρόνια μετά τον τρύγο, και ενώ δεν τής έχει προσδοθεί αμπελογραφικά καμία καμία τέτοια επιδαψίλευση. Λεπτός όγκος και χαμηλό βάρος, και δεν απαντάται νοστιμιά και απόλαυση εδώ, αλλά μάχη απέναντι στα χρόνια. Ο οπλισμός του που φαίνεται να αποφέρει, είναι τα τεταμένα όρια οξύτητας και ορυκτών κραδασμών, οι οποίοι υπερκαλύπτουν τον πλήρη πολυμεριμό των τανινών που είναι βαθιά ηλικιωμένες, σε βαθμό αφάνειας, και η ενσωμάτωσή τους υποδειγματική. Το φρούτο, που σκιαγραφείται έκτακτα, δεν είναι καθόλου ντροπαλό, επιπροσθέτοντας μάλιστα τονισμούς από ερυθρά εσπεριδοειδή, εξαναγκασμένο από την οξύτητα. Το υψηλό οπλικό δίπολο που προαναφέρθηκε, συγχωνεύει βαθιά μέσα του όλα τα επιμέρους οργανοληπτικά, ακόμα και την γηϊνη διάθεση.
Η πολύ καλή επίγευση συνεχίζει αμετανότητα ορυκτά, διατρεχόμενη από έντονη όξινη γραμμή. Πιό διακριτό το γήϊνο πεδίο εδώ, με μιά μικρή βερνικένια επαναφορά που εξαφανίζεται σύντομα, πιό εύκολα αναγνωρίσιμο το σακγκουΐνι με new entry το αγίνωτο cranberry, αμφότερα όξινης υποκίνησης, καταπνίγουν εν τω γενάσθαι την ισχνή ξηροκαρπάτη θεματική.
Η κάκιστη ποιότητα του φυσικού φελλού που θρυμματίστηκε κατά την εκπωμάτιση, και ενώ προήρχετο από ωριμαντή (γιατί σιγά μην σκεφτείς να χρησιμοποιήσεις κλέφτη ή Durand για ένα κρασί 16 ετών), δεν στάθηκε αποτρεπτικός παράγοντας για την εξέλιξή του. Σίγουρα ανήκει στις νέτες, Σπαρτιάτικες ποικιλίες το Βλάχικο, αλλά από την άλλη η πλήρης ένδεια εξερεύνησής του, αφήνει ανοιχτούς λογαρισμούς όπως και πολλά περιθώρια αναδίφησής του.
Μαχίμι δυνατό στο τραπέζι, κι αν το μυαλό πάει εύκολα σε κρασάτο χταπόδι, ψητή σουπιά, κοκκινιστά μαύρα ψάρια σε ντοματένια σάλτσα και γαριδομακαρονάδες, ένα κοτόπουλο ψητό με σκόνη piri-piri, ένας χοιρινός γύρος στα κάρβουνα, μιά προβατίνα σε μαντεμένια γάστρα και ένα pulled pork από σιγοβρασμένη μαντεμένια κατσαρόλα, θα ανησυχήσουν βαθιά για τις φαινομενικές γνώσεις μας πάνω στα ταιριάσματα.
