Ιδία απάντηση στις κοινές αναφορές.
Το στίγμα του σπιτιού. Ο τρόπος που το οινοποιείο φροντίζει να δίνει την δική του οργανοληπτική προσλαμβάνουσα, που αποτελεί και το σήμα κατατεθέν του, έναντι στην όποια κοινή βιβλιογραφική αντίληψη, λέγε με τυπικότητα, της ποικιλίας.
Και πάντα υπάρχει διπλή ανάγνωση.
Του αν επωφελείται η ίδια η ποικιλία από το πως και αν, την προάγει το ιδιότυπο αυτό στίγμα που προσδίδει το σπίτι, κάτι που κατά τα φαινόμενα εδώ συμβαίνει.
Και του αν την ωφέλεια την καρπώνεται αυτό καθεαυτό το σπίτι, μην πιστώνοντας στην ποικιλία το προσόν να είναι ευέλικτη.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Νεμέα, Πελοπόννησος
Κυδωνίτσα
Ανοιχτό λεμονί, με ένα επίμονο φιλμάκι μικροσκοπικών φυσαλιδών που επικάθεται στην επιφάνεια, που το μόνο κακό που κάνει είναι στην αισθητική.
Ζωηρή, φρέσκια, ανθική μύτη, με εσπεριδοειδή διάθεση ξύσματος γλυκολέμονου και sorbet λεμονιού, με περιρρέουσα βοτανική επίδραση, σπιρτόζικο ανοιχτόχρωμο μπαχαράτο και πιπεράτο θέμα, και με το λευκόσαρκο στοιχείο μάλλον βαθιά στο κάδρο.
Πηγή άμεσης, εύκολης και στοχευμένης ευχαρίστησης στον ουρανίσκο, με σωστή τεχνολογική μέριμνα, έχοντας το ανθικό, εσπεριδοειδώς κυμαινόμενο φρούτο να έχει ζαχαρωμένη ή και sorbet πρόταση δίνοντας επίφαση γλύκας, και με την οξύτητα να στέκεται πολύ καλά σε πάνω από μέτριο κλικάκι γιά να την μπαλαντζάρει. Σχεδόν πικάντικη μπαχαρένια επίστρωση και εμφανής βοτανική φόρμα, με την λευκόσαρκη διάσταση της ποικιλίας να αναγιγνώσκεται ενδότερα στον λιπαρό, λίγο πάνω από μέτριο όγκο, με το ορυκτό μετά τον μέσο ουρανίσκο να βρίσκει δίοδο.
Μέτρια, μπαχαρένια, σορμπέτινη ελαφρά βοτανική επίγευση με ορυκτή στίξη, με το θειώδες όμως να ακούγεται καλά.
Ψάρια, θαλασσινά, orecchiette με πέστο Genovese, σπανάκι και ρικότα, πάστα με λευκές βοτανικές σάλτσες, κοτόπουλο με σάλτσα γιαουρτιού και δυόσμο, μαραθόπιτες, κολοκυθοκεφτέδες και γενικώς μεζεδάκια, στα οποία ανταποκρίνεται πολύ καλά.
