Στην Ανεμόεσσα.
Εντός του αντιδραστηρίου.
Στο χωνευτήρι που όλα όσα μπαίνουν, ξεπλένονται με το λουλάκι του Αιγαίου.
Που ό,τι κι’αν εισέρχεται, βγαίνει με την πύρινη στάμπα της Κυκλαδίτικης σμίλης.
Εκεί όπου ήλιος, αρμύρα και Θεογονία, τα κάνουν όλα ίσα, τα φτιάχνουν αυτού του τόπου, τα μαρκάρει το τεμπεσίρι της ξερακιανής γης.
Οίνος Ροζέ Ξηρός, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Sangiovese, Σερφιώτικο
Βαθύ πορτοκαλί.
Έξοχος ηδονισμός στην μύτη, με γλυκό του κουταλιού πορτοκάλι, λικέρ κουμ-κουάτ.
Ξύσμα από σανγκουίνι, γερασμένα πορτοκαλί άνθη αλλά και πορτοκαλί πυρηνόκαρπα, με ένα αχνό, ευφραντικό πέπλο γλυκών μπαχαριών, και ελαφρά, ιδανικά πλεγμένη οξειδωτική στίξη.
Η ηδονή συνεχίζεται αδιάλειπτα και στο στόμα, όπου τα -αρκετά- υπολειπόμενα σάκχαρα, εκπροσωπούνται άξια από την διατακτική των αρωμάτων της μύτης και ενσαρκώνονται ικανά σαν γευστικό γίγνεσθαι, στον σχεδόν γεμάτο, λιπαρό ουρανίσκο, με την μέτρια οξύτητα να κάνει υπόγεια -καλή- δουλειά.
Απαράλλαχτο γλυκό του κουταλιού πορτοκάλι και λικέρ κουμ-κουάτ με γλυκά μπαχάρια, έχουν μιά φευγαλέα βοτανική νύξη, ίσως αρμπαρόριζας, με κάποιες bitter βοτανικές νότες, ενώ προς το τέλος μικρή ορυκτή υπόμνηση, με πανάλαφρο επιτηδευμένο οξειδωτικό χάδι και απαλές, άφαντες τανίνες.
Μέτρια, bitter βοτανική, ορυκτή επίγευση, σε νόστιμο οξειδωτικό φάσμα και μικρή τανική ρελάνς.
Χοιρινό καρέ με μελωμένη κίτρινη κολοκύθα, αρνί με γλυκοπατάτα, κάστανο στιφάδο, χοιρινό μπούτι με μέλι, μουστάρδα, πορτοκάλι και μελωμένες πατάτες, και γενικά λιπαρό λευκό κρέας με το στοιχείο της γλύκας υπαρκτό αισθητηριακά.
