Μέγα το της θαλάσσης γένος.
Το αδελφοποιτό του αλιναιέτους δεσμού.
Ισχυρά αρμυρά εξουσία, η νικήτρια της εσωκλείουσας δρυός.
Ποταμίσι. Ασσύρτικο. Δύο σταφύλια, μία γέννα, ένα βόλι στην καρδιά του ξύλου.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Ποταμίσι 50%, Ασσύρτικο 50%
Σχετικά διαυγές, ανοιχτό χρυσαφί.
Πολυεπίπεδη, με μεγάλη ταυτοτική σημειολογία μύτη, που παρότι έχει εμφανές βανιλάτο πρόταγμα, δεν το αφήνει να κυριαρχήσει. Βαθιά ιωδιούχος με ένα ιδιότυπο βοτανικό στίγμα από φυκάδες και κρίταμα, να είναι αυτό που αρτύζει το βούτυρο, το κερί και το ανθόμελο, προτού κατευθυνθούν προς τον γινωμένα ανθικό και μπαχαρένιο πυρήνα, που διαθέτει ώριμα ή και φουρνισμένα εσπεριδοειδή, αλλά και κίτρινα φρούτα. Περιπαικτικά οξειδωτικό.
Φανταστικό στην ιδιοσυγκρασιακή του αποτύπωση, λαχταριστό και όσο πιό αρμυρό γίνεται στον ουρανίσκο, ένα κρασί κατάθεση από τον οινοποιό. Αλμυρό βούτυρο με άκρατα ιωδιούχες σημειώσεις, εισχωρεί σερφάροντας μελάτα, με αρωγό το σφρίγος της οξύτητας που προσδίδει αφ’εαυτού της περαιτέρω κρυσταλλική αλμυρότητα, προς τον μπαχαράτο πυρήνα. Λιπαρό, μέτριο και παραπάνω σώμα χωρίς υπερβολές, και ενόσω η θαλασσινή του έκφραση καταπίνει στην κυριολεξία την βανίλια, αναφαίνεται απερίσπαστα η νοστιμιά, η γνησιότητα και η αλήθεια του φρούτου, φέρνοντας την όποια οξειδωτική υποψία στα μέτρα του.
Μακρά, αδιάλλειπτα αρμυρή επίγευση που βρίσκει ορυκτές νότες να την επιβεβαιώνουν και επικυρώνουν σ’αυτό, φαινολική, με μπαχαρένια διάθεση και ελεγχόμενη θέρμη από το αλκοόλ.
Έξι μήνες αντάρτικης αρμύρας κατά του βαρελιού.
Χοιρινό, αρνί, κατσίκι, σκληρά κίτρινα τυριά, πάστα, όλα του χεριού του.
Πληθωρικές θαλασσινές παρασκευές γιά να μην χαθούν μαζί του, τα ψάρια λιπαρά σε φέτες, με βουτυρένιες παχιές σάλτσες.
