Το κρυφτούλι στα Μελίσσια.
Ένα φυτεμένο αμπελοτόπι ονομαστικά εξοστρακισμένο.
Το φυγαδευμένο από την Ανατολική Θράκη σταφύλι, που η τύφλα του κράτους δεν του δίνει πίσω την ταυτότητά του. Και η Γαλλική ποικιλία του νότου, αναγκάζεται να βαφτίσει ψευδεπίγραφα το σταφύλι των γενεών που ξεριζωθήκαν.
ΠΓΕ Κοζάνη, Μελίσσια Κοζάνης, Μακεδονία
Cinsaut (Βουλγάρικο Πελεκάνου)
Μέτριο σομόν.
Πολύ ευχάριστη, ιδιαίτερα μπαχαράτη μύτη, με πικάντικες στρώσεις να αρτύζουν τα ροδόχρωμα εσπεριδοειδή και τα πορτοκαλί πυρηνόκαρπα, ενώ ροζ και χαλκόχρωμα άνθη επικάθονται απαλά. Μιά φευγαλέα εστερική μπανανένια νύξη διαλύεται πάραυτα, με την βοτανική εκπροσώπηση να είναι πενιχρή.
Απαλό, ευγενές και λιπαρό στον σχεδόν γεμάτο ουρανίσκο, έχει όλα εκείνα τα στοιχεία γιά να γίνει αξιολάτρευτο, εκτός από την ένταση και την διεισδυτικότητα. Το μπαχαράτο και ανθικό φρούτο αναγνωρίζεται όπως της οσφρητικής εγγραφής, δίνοντας το αποτύπωμα του πορτοκαλί χρώματος, αλλά η έλλειψη έντασης δεν το ταρακουνάει και δεν το επιμερίζει ευκρινώς. Η μετά βίας μέτρια οξύτητα τελευταία στιγμή αποφεύγει την καταχώρησή του σαν πλαδαρό, δίνοντας την ευκαιρία στην γλυκερόλη και τα σάκχαρα να προβάλλονται καθαρά, κάτι που όμως του δίνει νοστιμιά, αφήνοντας πολύ ήπιες τανίνες και αχνό ορυκτό στίγμα.
Μέτρια επίγευση, ελαφρά ορυκτή και με απειροελάχιστες bitter βοτανικές νότες, εμφανίζεται αφειδώς μπαχαράτη με ανθικά στοιχεία, πλην όμως το θειώδες καίει ιδιαίτερα.
Ριζότο και κριθαρότο θαλασσινών, σαγανάκια θαλασσινής σύστασης με ντομάτα και φέτα, κοτόπουλο με κους κους και πιπεριές Φλωρίνης, λαδερά, μπορεί και να κλείσει το μάτι σε spring rolls και γλυκόξινη Ασιατική κουζίνα.
