Καημούς που έπαιρνες.
Κι ήσουν όμορφη, ξανθή.
Κι ερχόταν ώρες ώρες, που γινόσουν άλλη, άγρια.
Και που το άγγιγμα της Χαλέπιας Πεύκης και της δρυός σού ρουφούσε το είναι.
Η αμετάκλητα τελευταία, η στερνή Ρητινική αψάδα από την Μύκονο, γεμάτη γλυκόπικρο ασπασμό.
Ονομασία Κατά Παράδοση Ρετσίνα, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Μονεμβασιά, Άσπρο Ποταμίσι, Σερφιώτικο, Άσπρη Ξερομαχαιρού, Κουφόρρωγο, Ασσύρτικο
Σχεδόν βαθύ κεχριμπαρί, όχι απολύτως διαυγές.
Ρητινική ομοβροντία στην μύτη, σκεπάζοντας ακόμα και τα οξειδωτικά ίχνη, φωνάζοντας πασίδηλα πως δεν γουστάρει new age προσεγγίσεις. Πεύκο, κυπαρισσόμηλο και μαστίχα, διαγκωνίζονται με δενδρολίβανο, εστραγκόν, καμφορά και φασκόμηλο, για το ποιό θα τερματίσει πρώτο. Ασθμαίνοντας από πίσω, σκιώδη αρώματα από ξερά ωχρά και πορτοκαλόχρωμα λουλούδια, με πιό ενδιαφέρον ψητά εσπεριδοειδή όλων των χρωμάτων, φουρνισμένα κίτρινα φρούτα και αποξηραμένα βερύκοκκα και ροδάκινα. Spicy και πιπεράτα μπαχαρένια, δεν αφήνει παραπονεμένη και αυτήν την πτυχή.
Ολοκληρωτικό, αμετανόητα παραδοσιακό και με αταλάντευτο στίγμα στην παλιοκαιρίσια διατύπωση, το κρασί είναι ένας οδοστρωτήρας ρητίνης. Συμπυκνωμένο, με σθένος και δυνάμεις, μπουκώνει με in-your-face bitter, καυτερά βοτανικό και πεύκινο οξειδωτικό αμάλγαμα στο στόμα, με έντονη εμπλεκόμενη αρμύρα και με αδιανόητη, σχεδόν ερεθιστικά τοξική πίκρα, που όμως, εθίζει στην παραδοξότητα αυτή. Δομή ερυθρού με βαρύ τανικό φορτίο, ενώ σε όλον αυτόν τον πλούτο, τού λιπαρού, ελαιώδους, σχεδόν γεμάτου όγκου, γίνεται ανατασιακή υπερπροσπάθεια από το έντονο ορυκτό στοιχείο αλλά και την φιλότιμη οξύτητα, αλλά βαριά η καλογερική. Το βαρέλι ρουφιέται από το ρητινικό τέρας.
Πολύ μακρά, χτισμένα τανική αλλά και απροσχημάτιστα ορυκτή επίγευση. Καταιγισμός πίκρας και bitter θεματικής, με καυτερές jalapeños νύξεις, όλα μασιούνται κανονικά εκδίδοντας περαιτέρω κινίνο στον άμοιρο ουρανίσκο, και με πολύ θερμό αλκοόλ.
Βαθύτατα βοτανικές, πικρές και bitter σάλτσες -ξινή σάλτσα πράσινου δαμάσκηνου είναι καλή ιδέα-, και μόνον τότε, πουλερικά και λευκό κρέας θα γίνουν δικά του, γιά ψαρικά ούτε λόγος εξόν αν ισχύει η παραπάνω προϋπόθεση. Το ίδιο και κίτρινα σκληρά και ημίσκληρα τυριά με διάσπαρτα βότανα, όπως και ζυμαρικά με πέστο.
