Όταν θα αρχίσουν να σφίγγουν τα γάλατα, τα σαρακοφαγωμένα μπαούλα θα είναι εκεί.
Όταν οι επιλογές όλο και θα λιγοστεύουν, τα αραχνιασμένα σεντούκια θα περιμένουν.
Σαν φαίνεται πως κορέστηκαν τα ίδια και τα ίδια, η σκουριασμένη κλειδωνιά θα τρίξει ν’ανοίξει.
Και η ποικιλιακή παρακαταθήκη θα μας σώσει από την βαρεμάρα.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Κούτελα, Μύκονος, Κυκλάδες
Σερφιώτικο
Μέτριο προς βαθύ χρυσαφί.
Πληθωρική, γλυκιά μύτη ώριμων πυρηνόκαρπων και αποξηραμένου βερύκοκκου. Οξειδωτική επίφαση, γερασμένα ωχρά άνθη, κίτρινα μπαχάρια και ελαφρά υπόνοια βοτάνων, φύλλο κρούστας, ποπ-κορν.
Γεμάτο, λιπαρά ελαιώδες και αρκετά νόστιμο στο στόμα, με το υπερώριμο και σε φάσεις μαγειρεμένο φρούτο, αρκετά ζωτικό μέσα στην οξειδωτική του εκφορά με φρέζια και μπουμπάρδια ανθικούς τόνους. Τα κίτρινα Ανατολίτικα μπαχάρια του δίνουν ύφος, τα πράσινα βότανα πιό επιδραστικά από την μύτη, ιδιαίτερο κοντράστ μεταξύ του θυμαρίσιου μελιού και του αλμυρού βούτυρου μαζί με κρίταμο, που φτιάχνουν ατμόσφαιρα, η οξύτητα στέκεται στο κέντρο.
Τα βότανα -εν μέρει πικάντικα- συνεχίζουν και στην πάνω από μετρίου μήκους επίγευση, αρκετά φαινολική με bitter πίκρα, αλλά και ιδιότυπη αρμύρα.
Χοιρινό με βότανα, κατσίκι δενδρολίβανο, σουπιά με σπανάκι, φιλέτο λιπαρών ψαριών με σάλτσα μελιού-μουστάρδας, κίτρινα ημίσκληρα τυριά.
