Το ανάθεμα του οινολογικού μικρόκοσμου, έγινε ο εχθρός με τον οποίον πλάγιασε ο Don Bernardo C. Weinert.
Δεν τον τρόμαξε, αποτίναξε από πάνω του κάθε εχθρότητα, το έκανε κτήμα του, το χρησιμοποίησε.
Δεν είναι μόνο τα έντονα ζωϊκά αρώματα, οι οσμές βρεγμένου σκύλου, ιδρωμένου αλόγου και όλα αυτά τα ευφάνταστα αντιαισθητικά.
Τα 4-ethylphenol, 4-ethylgaiacol, 4-isovaleric acid, οι χημικές φόρμες δηλαδή με τις οποίες παρουσιάζεται ο βρεττανομύκητας, μπορεί να εμφανίσουν δεκάδες άλλες μυρωδιές από φαρμακευτικά, καμμένα φασόλια, τυρένια, μέχρι αμμωνιώδη, έντονα μπαχαρώδη ή ακόμα και πνιγηρά ανθικά αρώματα, τα οποία όμως, καλώς ή κακώς, δεν ταυτοποιούνται ως brett.
To οινοποιείο, το δηλώνει, το επιδιώκει, το εξευγενίζει σαν μέρος της σύνθετης φύσης των κρασιών.
Lujan de Cuyo, Mendoza, Αργεντινή
Malbed
Βαθυπόρφυρο ακόμα το κρασί του, με μιά ιδιαίτερα gamey μύτη, πολύπλοκα ερεθιστική και πιπεράτα εκδηλωτική, όπου τα ζωϊκά στοιχεία περιπλέκονται με forest floor, τεϊόφυλλα, αποξηραμένα μαύρα φρούτα και πολλά Μαροκάνικα μπαχάρια που ταιριάζουν στο ρουστίκ μπουκέτο.
Ελαφριά πτητική οξύτητα, που όμως δένει γοητευτικά στο σύνολο.
Βαθύς τρύγος, γλυκό, ηδυπαθές, ώριμο μαύρο φρούτο και αδιαπραγμάτευτος animal χαρακτήρας στον ουρανίσκο.
Ζουμερές τανίνες που έχουν πολυμεριστεί όμορφα και συνεχίζουν το δρόμο, οξύτητα ορεινού τύπου που πιάνει τα ζάκχαρα που έντεχνα περισσεύουν και τα αναμορφώνει.
Επίγευση μακριά, με τριτογενή, μπαχαρώδη αρώματα και με πίσσα, αποξηραμένα λουλούδια και ορυκτό, να κάνουν την εμπειρία της Mendoza αλησμόνητη.
Εξελιγμένο όμορφα σε μύτη και στόμα και παλαιάς σχολής, με επιλογή απο 70-110 ετών αμπελώνες, του δίνω εύνοια στη βαθμολόγηση, αφού θέλει τόλμη να παρουσιάζεις ένα δεκάχρονο κρασί με χαρακτήρα σε τόσο προσιτό κόστος.
Σκληροπυρηνικό bbq, κυνήγι και κουζίνα με χαρακτήρα και ψυχή.
