Ξεχασμένες από καιρούς, θεούς και ανθρώπους.
Οι Κυπριακές ποικιλίες, σχεδόν αφέθηκαν στη τύχη τους, όπως και η ίδια η Μεγαλόννησος.
Μία από τις αρχαιότερες οινοπαραγωγικές περιοχές του κόσμου, καταδικασμένη σε εσωστρέφεια, με περασμένους χαλκάδες, φυλακισμένη, από εξωγενείς παράγοντες, αλλά και από την ίδια της την φύση, κληροδότημα του όμαιμου, ανάδελφου ιδιώματος, καταραμένης και ευλογημένης ειμαρμένης.
Με τεράστια πλεονεκτήματα τους ορεινούς αμπελώνες, αρκετοί απ’αυτούς να φτάνουν και να ξεπερνούν τα 1000 μ., από τους ψηλότερους της Ευρωπαϊκής ηπείρου, το φλεγόμενο ξηροθερμικό κλίμα της νήσου, ανακουφίζεται από την ευργετική δροσιά της οροσειράς του Τροόδους, δημιουργώντας ένα απαράμιλλο μπαλάντζο, ένα μονάκριβο ισοστάθμισμα ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία.
Το πρώτο τοπικό, ιδιωτικό οινοποιείο της Κύπρου, φύει τα πρέμνα της εξαιρετικής αυτής γηγενούς ποικιλίας, στα 1000 μ. υψόμετρο σε ασβεστολιθικά εδάφη, χωρίς την χρήση Αμερικάνικου υποκειμένου, ορμώμενο από την εσωτερική ανάγκη του Ανδρέα Κυριακίδη να φτιάξει το 1987 το τόλμημα, ύστερα από την αποκόμιση γνωσιολογικού και εμπειρικού υποβάθρου, στο τμήμα αμπελουργίας και οινολογίας του υπουργείου γεωργίας του νησιού.
ΠΓΕ Πάφος, Παναγιά, Πάφος, Κύπρος
Γιαννούδι
Σχεδόν βαθύ πορφυρό με μενεξεδιές ανταύγειες.
Άπιαστη μύτη, πολύ μεγάλου βεληνεκούς.
Πυκνά μαύρα φρούτα του δάσους, βιολέτες, τάρτα βύσσινο, creme de cassis, κομμένος κάκτος, διακριτικά γλυκά μπαχάρια.
Μεταξένιο, σατινένιο κελάρυσμα στον ουρανίσκο, που συνιστά μία πυκνή, σφιχτή στήλη γλυκού φρούτου, σοκολάτας, μόκα, espresso, συγχρωτισμένο με ασβεστόλιθο. Φυτικοί και βοτανικοί υπαινιγμοί, λικερένιος τόνος, δίνουν πέρασμα σε άλλη αίσθηση.
Οι τανίνες είναι εκτός της συνηθισμένης δυνατότητας περιγραφής, αφού προσιδιάζουν σε λασπώδες μέσο λίπανσης, την ίδια ώρα που η οξύτητα έχει εσωτερικές εντάσεις, δώρο των 1000 μέτρων του υψομέτρου και κρατάει τον όγκο κάτω από το γεμάτο και πάνω από το μέτριο.
Αρτιότατη ισορροπία και ζουμερό, ζεστό βάθος, τρέχουν την πολύ μακρά επίγευση, που επαναφέρει τις μνήμες του κακάο και της μόκας με γλυκόξινες αναφορές και πολύ ορυκτό.
Chateaubriand, foie gras με μαρμελάδα μαύρου σταφυλιού.
