Το Ασσύρτικο του Βατόλακκου.
Δεν παρασύρεται από την αναπόξεστη οργανοληπτική σημειολογία του σταφυλιού, παρά επαφίεται στην εστιασμένη φιλοσοφία του θερμού και πληθωρικού, σύμφωνου με την αποψιακή ατζέντα του δημιουργού του.
Το Ασσύρτικο από αυτήν την μικρή γωνιά των Χανίων, έχει δικό του λόγο.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Ασσύρτικο
Ανοιχτό προς μέτριο λεμονί με πρασινωπές ανταύγειες.
Αρκετά απαλή σε είσοδο, βουτυρένια μύτη, με το εσπεριδοειδές φορτίο να εκφέρεται κρεμένια αρχικώς, εμβαθύνοντας όμως προστρέχει σε νωπή διαπίστωση. Διαπεραστική βοτανική γραμμή από αρχή μέχρι τέλους, ενώ στο περιβάλλον των λεμονανθών και λεμονόφυλλων, τα μπαχάρια δηλώνουν πικάντικα μαζί με άσπρο πιπέρι, έχοντας κάποιες λευκόσαρκες νότες.
Γεμίζει ήρεμα, χωρίς να τσιτάρει τον όγκο, στον βουτυράτο, κρεμένιο και θερμό ουρανίσκο. Η οργανοληψία της μύτης αντανακλάται άμεσα, με την οξύτητα να έχει ύψος μεν, να μην ταρακουνάει δε, μην παραλείποντας ωστόσο να δίνει την δέουσα στήριξη, όχι όμως και φρεσκάδα, κάτι που λίγα λευκά του οινοποιείου διαθέτουν. Συνδυαστική της βοτανικής, ορυκτή γραμμή που διατρέχει με επίταση, ενώ απαντάται διακριτή φαινολική σύσταση μέσα στον πλούσιο σε πικάντικη μπαχαρένια και πιπεράτη δοσολογία, ορίζοντα.
Καλή, άνω του μετρίου, ορυκτή, αισθητά φαινολική επίγευση. Η θέρμη και το αλκοόλ ξεχειλίζουν καταδεικνύοντας το Μεσογειακό της ταμπεραμέντο, με αδιάλλειπτη μπαχαρένια, πιπεράτη, και με έντονων βοτάνων με bitter καταλήξεις θεματική. Το θειώδες, καυστικό εξίσου.
Θαλασσινά και ψάρια, κίτρινα ημίσκληρα τυριά, πουλερικά και λευκό κρέας με λευκές παχιές σάλτσες, πλούσια, κρεμώδη και ογκρατέν ζυμαρικά. Γουστάρει και μαμαδέ, με γεμιστά κολοκυθάκια και σαρμάδες αυγολέμονο.
