Δικό τους και δικό μας.
Μα πιό πολύ δικό τους. Πιό πολύ των Κυκλάδων.
Πιό εντός του πεδίου του, πιό μέσα στις καταβολές του, το Ασσύρτικο με κάποιο φαντασιακό τρόπο, αισθάνεται διαφορετικά όταν το λούζει ήλιος του νησιωτικού συμπλέγματος, όταν ξυρίζουν τις φυλλωσιές του οι ριπές των μελτεμιών.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Φαλατάδος Τήνου, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Μέτριο και πλέον λεμονί, με χρυσαφιές ανταύγειες.
Εκδηλωτική μύτη, με κίτρινα φρούτα και άνθη, γινωμένα εσπεριδοειδή, και μιά φευγαλέα εστερική μπανανένια νότα που εξαφανίζεται αμέσως, αφήνοντας να έλθει στην επιφάνεια ορυκτός χαρακτήρας χλιαρού στίγματος, που πλαισιώνεται από ήπια ωχρά μπαχάρια και χλωρά πράσινα βότανα μικρής έντασης.
Γεμάτο, λιπαρό στο στόμα, με πιό έτοιμο κίτρινο φρούτο και χωρίς καθόλου εστερική υποψία, που όμως δεν τονίζεται ιδιαίτερα από κάποιο καταιγιστικό volume, και με την οξύτητα σε μέτρια επίπεδα να ισορροπεί καλά το πόνημα.
Αρτύζεται από ωχρά μπαχάρια και γερασμένα κίτρινα άνθη, με λίγο πιό αισθητό το πράσινο βοτανικό στοιχείο, και με την γλυκερολική στρογγυλάδα και την γλύκα από το αλκοόλ να έχει αντίστιξη από φαινολικό κράτημα και πιό εμφανή ορυκτό χαρακτήρα εδώ.
Μέτρια, ελαφρά ορυκτή επίγευση, αρκετά έως μονοπωλικά φαινολική, με μπαχαρένια στοιχεία, πράσινα βότανα και ήπιο αλκοόλ.
Σίγουρα δεν θέλει εύθραυστο φαγητό.
Λιπαρά ψάρια, θαλασσινά, πουλερικά και λευκό κρέας με ήπιες κρεμώδεις ή λεμονιού-βουτύρου σάλτσες, ημίσκληρα κίτρινα τυριά, μακαρονάδα με 4 τυριά και σκορδοβούτυρο, ριζότο με βλήτα και μυρωδικά.
