Ραιστήρ σφύρα σιδηρά.
Άντρο γερασμένων Ημίθεων Νεμέα.
Αναμνήσεις από τα κάτεργα των πεσμένων ηρώων.
Στον Ασπρόκαμπο οι λεοντές δεν κρεμιούνται επιδεικτικά -υπάρχει σέβας για το θηρίο που σκοτώθηκε.
Ηράκλειος φωνή από του σκοτεινού Άδου το Ικρίωμα, στεντόρειος ύμνος για τα βάθη τής ζωής που ακοίμητη υπομένει τον Σταυρό τού Ηλίου των ορέων.
ΠΟΠ Νεμέα, Ασπρόκαμπος Κορινθίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγεις.
Πληθωρική βανίλια προσπαθεί να ατιμάσει το φρούτο στην φανταστική μύτη. Τα αφειδή κύματα από τις δούγες των Nadalié, προσκρούουν στον αγέρωχο ντόκο -το φρούτο δεν κάμπτεται με τίποτα. Εξαίσια αρώματα πολύ ώριμων νωπών κερασιών πολλών ποικιλιών, μαγεύουν βαθιά. Ερυθρωπά ζουληγμένα άνθη, λίγες μελανές και βιολετί οψιόν τους τέρπουν κι άλλο. Γινωμένα στο τέλος τού κύκλου δαμάσκηνα βανίλιες, σιρόπι σμέουρου, λιαστά βύσσινα, μιά ικμάδα τους από κονσέρβα δίνει αγάπη. Μαύρο ωριμασμένο τσάϊ Κεϋλάνης, τσάϊ σιδερίτη και φλαμούρι, ρεφορμάρουν την βοτανική ιδιότητα, μέσα από τα βάθη αντηχούν λεπτές νότες από μυριστικά φυτά, ίσως και καμφορούχα. Στα όρια τής μη ανίχνευσης, το γλυκό δέρμα θάβει το ρουστίκ για πάντα -δεν υπάρχει. Γλυκά μπαχάρια, πιπέρι και πολλά ποιοτικά είδη καφέ και σοκολάτας αναλάμπουν το βαρέλι, κομμάτια γης αναφαίνονται με ίχνη άγριων ξερών μανιταριών. Δεν γνώρισα αλκοόλ.
Η λαίλαπα τού ακόρεστου σφρίγους σαρώνει τον ουρανίσκο, το Αγιωργίτικο στέργει να δώσει φιλί που ανασταίνει πεθαμένα. Αχαλίνωτα στίφη, τα ζουμιά δεν κρατιούνται με τίποτα από το να εισβάλουν στην κάμαρη τών αναστεναγμών, Αγιωργίτικο το Μέγα, το Ερωτικό το λάγνο. Χυμώδης ο όγκος, χωρίς καμία διάθεση επίδειξης πλούτου, λούσου και προκλητικών διαστάσεων, στέκεται σε ζουμερό μέτριο και ελάχιστα παραπάνω, ύφος, ζυγισμένος με ακρίβεια. Γλυκόξινο -με λίγη cranberry εισδοχή-, όχι τόσο ώριμο όσο φαντάζει και με δομική κραταιότητα που τού επιδικάζει μέλλον. Ταυτόχρονα αγκαλιάζοντας νιότη και ζωντανή εκφραστικότητα, ο οίνος από την λαμποκοπούσα κορφή των εννιακοσίων είκοσι μέτρων απαυγάζει στιλπνή όξινη φωτεινότητα για να πάει σε κάθε οργανοληπτικό μυχό. Παράλληλα με ορυκτή ενέργεια, αφήνει να γίνουν ελάχιστα διακριτές οι βοτανικές, τσαγένιες και μανιταρώδεις πτυχές του. Οι υψηλές τανίνες, ένα έργο δουλειάς και λούστρου που δεν τίς εκθέτει σε ανισορροπία, ενέχονται βαθέως μέσα του χωρίς τραχύτητα, το βανιλάτο επίχρισμα τού βαρελιού, δόκιμη προσθήκη βένθους. Προσληπτική ανάγνωση 13% στο αλκοόλ, το 15% είναι λάθος.
Μακρά, ευφραντική επίγευση με λεπτή ορυκτή σήμανση. Το πλήθος των ισχυρών τανινών υπαρκτό, ακούγεται καλά χωρίς να σκαλώνει πουθενά, εξακολουθείται να μην βρίσκεται πουθενά αλκοόλ. Η σημαίνουσα θέση τής βανίλιας, δεν αποτρέπει από την απρόσκοπτη ροή πολυπλοκότητας, τα φυτικά του ίχνη δεν στοιχειοθετούν κάτι πράσινο, όχι με επίταση τουλάχιστον.
Όχι απόλυτα έτοιμο ακόμα, μία Ultra Premium Νεμέα με απλησίαστη τιμή, που ίσως δεν είναι τόσο αποτρεπτική όση ακούγεται για τίς διεθνείς πόρτες, που όμως για να ανοίξουν καλά χρειάζονται ποσότητες κι όχι μικροcuvées.
Πλούσια μαγειρευτά γάστρας, κατσαρόλας και φούρνου. Φασιανός με κοκκινιστή σάλτσα κεδροκούκουτσων και μοσχοκάρυδου, αγριογούρουνο με βελουτέ σάλτσα πάστας καρότου και πιπεριάς Φλωρίνης, κρασάτη σπάλα ζαρκαδιού στην μαντεμένια γάστρα. Θα γουστάρει μουσακά, λαζάνια και παπουτσάκια, σκληρά κίτρινα τυριά παλαίωσης, μοσχάρι καπαμά με μελιτζάνες και λιωμένη φέτα. Επίσης, τρελαίνεται για λουκανικάρες με πικάντικη και πιπεράτη προσωπικότητα.
