Στην χώρα των Μεσογαίων.
Λίγοι καλύτεροι τόποι απ’αυτήν.
Μετρημένα στα δάχτυλα, τα οικοσυστήματα, οι μικροκλιματικές αβάντες, η προαιώνια αφοσίωση στην άμπελο, που να δημιουργούν συνδυαστική συνενωτική αιχμή, εφάμιλλη της γης που λούζεται απ’τον Αττικό ουρανό. Μιά Ασσύρτικη και Σαββατιανή συμπόρευση που έκανε απλά πρακτική των άνω.
ΠΓΕ Αττική, Σπάτα Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Ασσύρτικο, Σαββατινό
Βαθύ λεμονί
Ώριμη, ελκυστική μύτη κίτρινων φρούτων και πορτοκαλόχρωμων πυρηνόκαρπων με μιά ισχυρή τροπική υποψία, ενώ διοχετεύεται πλούτος με στίγμα μελιού εσπεριδοειδών και μαρμελάδα πορτοκαλιού. Ήπια μπαχαράτο περιβάλλον, με ώριμη ανθική αλλά και βοτανική εμβάθυνση, έχοντας ισχνή ξηροκαρπάτη εκφορά.
Μόνο νόστιμο στο στόμα, με τρυφηλή λιπαρότητα που σχεδόν γεμίζει τον όγκο.
Ισορροπιστική τάση από την οξύτητα που ξεπερνάει ανεπαίσθητα το μέτριο κλιμάκιο, αλλά δίνει αυτό που πρέπει γιά να εξάρει τον χωνεμένα ώριμο εσπεριδοειδή παράγοντα έναντι των κίτρινων φρούτων, με μιά δυνατή πίσω ανάγνωση από πυρηνόκαρπα μάλλον βερυκοκκένιας δόνησης που έρχεται με φόρα, χωρίς να απεκδύεται την μελένια νύξη. Ήπια και εδώ τα ανοιχτόχρωμα μπαχάρια, γινωμένα κίτρινα άνθη, άτονος βοτανικός περισπασμός, με λίγο ορυκτό προς το τέλος.
Καλή σε μήκος επίγευση, φαινολική και μπαχαράτη, και με το ορυκτό σε πιό προωθημένη θέση όπως και το βοτανικό στοιχείο, παραδίδει σε ωραία γλύκα από μαρμελάδα βερύκοκκο, με το θειώδες να τσιμπάει.
Φαίνεται να βαστάει καλά γιά ένα αξιοπρεπές χρονοδιάγραμμα, ενώ αποτελεί σοβαρό bargain.
Ικανότατο στο τραπέζι, χωράει σχεδόν παντού.
Θαλασσινά και ψάρια, κρεμώδη ζυμαρικά λαχανικών και παστίτσιο λαχανικών με γιαούρτι, ενώ πάει χάρμα με πουλερικά, αλλά και χοιρινό, εάν δε, συνοδευτούν από ντρέσινγκ λευκής κρέμας βαλσάμικου από βερύκοκκο ή πορτοκάλι, ακόμα καλύτερα.
