Βαρέα ένσημα.
Το Syrah στην κοιλάδα του Ελικώνα.
Το σταφύλι του Ροδανού στην Ελλάδα.
Η τίμια εργασία ενός εμιγκρέ που αγάπησε την χώρα.
ΠΓΕ Θήβα, Άσκρη Βοιωτίας, Στερεά Ελλάδα
Syrah
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Από πιπέρι άλλο τίποτα στην μύτη, που κραυγάζει ροτουντονική συνέπεια. Μιά ελαφρά νοτίτσα γλυκού δέρματος, και η εποποιΐα του μελανού και των συν αυτώ αποχρώσεων, κατέρχεται με mulberries, σαμπούκο, πουρέ και μαρμελάδα από μαύρα φραγκοστάφυλα, ενώ chokeberries και μύρτιλα δίνουν και τον νωπό, και τον μοιρασμένο σε ζαχαροπλαστικές παρασκευές εαυτό τους. Σκούρα λουλούδια στο ίδιο κλίμα, μερικά ελαϊκά σημεία συνδυάζονται με ταμπάκο. Πολύ σοκολάτα όλων των τύπων που απολήγει και σε Black Forest, αρκετός καφές επίσης, η βανίλια καλά καμουφλαρισμένη ανάμεσα στα στρώματα αυτά αλλά και στα γλυκά μπαχάρια.
Απίθανα σμιλεμένο στο στόμα, πανέτοιμο, γλυκό, χυμώδες και σαγηνευτικά ζουμερό με ένα ultra νόστιμο, συμπυκνωμένο πιπεράτο φρούτο, το κρασί είναι ένα χάρμα γεύεσθαι ακόμα κι από τώρα. Και ένα άκρως αντιπροσωπευτικό δείγμα της ποικιλίας, όπου αν κάποιος ανέτρεχε στα παγκόσμια κιτάπια για το πως προσλαμβάνεται οργανοληπτικά το σταφύλι στον ουρανίσκο, θα το γευόταν καρμπόν. Γεμάτος, ζουμπουρλός όγκος, αλλά με τέλεια αρχιτεκτονική και σφαιροποίηση που θα άφηνε άναυδο έναν επικείμενο, αυστηρό γεωμέτρη. Τα 550 μέτρα στην πλαγιά, εμφυσούν στην οξύτητα την απαραίτητη ενέργεια καταστώντας την σφόδρα αποτελεσματική, και συν τις εμφανείς ορυκτές κυματικές του μαύρου πετρώματος, οι 14,5% του αλκοόλ εξαφανίζονται από τον οργανοληπτικό ορίζοντα. Οι τανίνες, αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο αρχιτεκτονικής και γλύκας, άξιο να ακολουθηθεί από πολλούς, θρονιασμένες βαθιά μέσα στον πολφώδη ιστό και με φανερή δυσκολία ανεύρεσής τους, παρότι το ύψος τους δεν είναι καθόλου μικρό.
Εξαίρετη και η μακρά επίγευση, που πλημμυρίζει με τις ηδονικές, πλαστικές κινήσεις του φρούτου, το δε πιπέρι το σπάς εκείνη την ώρα με τα δόντια σου μέσα στην σοκολατένια και καφέϊνη γλύκα. Η υπέροχη καρβονική ορυκτή αναγωγή, μπολιάζει με ένα τόσο νόστιμο bitter στοιχείο το μάκρος, φούστα-μπλούζα θαρρείς. Νιώθεις εδώ την θέρμη του αλκοόλ, αλλά με έναν κομψό, ευγενικό τρόπο.
Αξίζει κάθε σεντ.
Χοιρινό με δαμάσκηνα, κυνήγι με σάλτσα μαύρων φρούτων, ένα μενταγιόν ζαρκαδιού με σάλτσα μύρτιλου θα ήταν σφαίρα. Μοσχαρίσια μάγουλα σε γκλασαρισμέμη κοκκινιστή και κρασάτη gravy sauce, με πουρέ πατάτας με λιωμένη γραβιέρα και πάπρικα, θα τίναζε την μπάνκα. Κίτρινα σκληρά λιπαρά τυριά, πιπεράτα και πικάντικα λουκάνικα, θα τα καταφέρει περίφημα έξοχες μοσχαρίσιες κοπές ψημμένες σε καλό μηχάνημα με γκάζι, BBQ και 4-pepper sauces θα βοηθούσαν πολύ την κατάσταση.
