Ήταν εκεί.
Βρισκόταν εκεί, σχεδόν από πάντα.
Υπήρξε ο ανασχέτης του κατακερματισμού. Ανέλαβε τον ρόλο του προστάτη της περιοχής, και ας εκληφθεί με όλες τις έννοιες αυτό.
Έθεσε εαυτόν σαν πρωτοστάτη, πρωταίτιο και πρώτεργο πολλών, αν όχι όλων των πραγμάτων που αφορούσαν την Ραψάνη.
Η επίδραση της οικογένειας Τσάνταλη πλανάται ακόμα πάνω στις πλαγιές του Ολύμπου.
Ευτυχώς όχι τόσο ασφυκτικά όσο παλαιότερα. Και ευτυχώς με ανακλητή, αναιρεσίβλητη πρόταση γιά μιά Grande Reserve.
Δίνοντας τον δικό της γρίφο γιά μιά Ραψάνη.
ΠΟΠ Ραψάνη, Εμφιάλωση Άγιος Παύλος Χαλκιδικής, Μακεδονία
Ξινόμαυρο, Κρασάτο, Σταυρωτό.
Άτρωτο ρουμπινί, ένα κλικ πριν το βαθύ, και ασφαλώς πάνω από μέτριο τόνο, χωρίς γκρενά ιριδισμούς.
Φρέσκια, μοσχοβολιστή μύτη, χωρίς τριτογενές άγγιγμα.
Γλυκό καψάλισμα ξύλου, πολλά γλυκά μπαχάρια, αγκαλιάζουν τα κοκκινόμαυρα φρούτα του δάσους που κόπηκαν θαρρείς τώρα από τους μίσχους. Βιολέτα και πανσές προσάγουν ανθικότητα στο σύνολο, βλαστική έκφανση που επικαλύπτεται γρήγορα από βοτανικό πέπλο, πολύ ελαφριά δερματική νύξη.
Έννοιες όπως γη, χώμα, μανιτάρι, δεν υφίστανται, σε μιά ζουμερή, εντυπωσιακή οσφρητική πρόσληψη.
Η χάραξη της αρτιότητας στο στόμα, φέρνει σε αμηχανία.
Στην μόρσα και στον τροχό, άπαντα. Σαρκώδες δασικό φρούτο με κεράσια, φραγκοστάφυλα σε λίγο πιό σκούρες αποχρώσεις, βατόμουρα σε πιό κοκκινωπές. Αναγωγικό καψάλισμα που μπαίνει ευχάριστα, πολλά γλυκά μπαχάρια και το βαρέλι σε σημαντική αισθητηριακή θέση, πολύ ελαφρύ δερματικό στίγμα. Η ανθικότητα σε λίγο λιγότερο θεατό πλάνο, τα φυτικά και βοτανικά θέματα σε απόκρυψη που θα τους δώσει ευρύτερη πρόσβαση στο μέλλον.
Ζουμερές, ισχυρές, απόλυτα πελεκημένες τανίνες βρίσκουν το αντίβαρο της ακριβούς οξύτητας που στέκεται εκεί που πρέπει, μην αφήνοντας το ζύγι να παρεκκλίνει από το κέντρο στο γεμάτο σώμα, που δεν υπερβάλλει όμως.
Πολύ αξιόλογου μάκρους, ολοσδιόλου μπαχαρένια και βαρελάτη επίγευση, εκ νέου ανθική, που έλκει κάποιες σκούρες ορυκτές νότες που φάνηκαν από τον μέσο ουρανίσκο και μετά, να γίνονται όμορφα διακριτές.
Εντείνεται η διερώτηση αν πρέπει να επιλεχθεί η συμμετρία και στρογγυλάδα, έναντι της τυπικότητας και της πιό αφημένης, ”απεριποίητης” έκφρασης.
Γιουβετσάκι στον φούρνο, κοκκινιστό μοσχαράκι με ατζέμ πιλάφι, μουσακάς, λαζάνια, κίτρινα σκληρά, λιπαρά πληθωρικά τυριά.
