Παρελθέτω των δεινών τούτων.
Η γέννεση ομορφιάς μέσα από το δήγμα του όφεως.
Πως τα απάνθρωπα 10 g/l τρυγικού, οδήγησαν στον χρόνιο ενταφιασμό του τοξικού χυμού.
Και πως εκείνος, μεταμορφώθηκε σε ένα πρωτόφαντο ελιξήριο πανηδονισμού, εξαναγκάζοντας τις σχολές και τις χάρτες, να εγκύψουν πάνω σε παλίμψηστες γραφές με καινούργιες αράδες.
ΠΓΕ Μακεδονία, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο χάλκινο-πορτοκαλί, με μελί ανταύγειες.
Ξεμυαλιστικός redox παλμός, ένα ποτάμι αναπάντεχων, ασύχναστα πολύπλοκων αρωμάτων σοκάρει την μύτη.
Αποξηραμένα λουλούδια και φρούτα, που προσδιορίζονται στο πορτοκαλί φάσμα, καψαλισμένη φλούδα σαγκουΐνι, λικέρ βερύκοκκο και άπλετα ωχρά μπαχάρια, ενώ πριν από τον καταιγισμό των ξερών βοτάνων τσουκνίδας και εστραγκόν, όπως και των ξερών ντοματόφυλλων, παρεμβάλλεται μιά νότα από γλυκό του κουταλιού ντοματάκι και καρπούζι. Ο οσφρητικός βασανισμός δεν παραλείπει να δώσει γήινα, και προσούτο στοιχεία.
Το βαριετέ των αδιάκοπων γευστικών παραστάσεων, αφισοκολλάται θυμικώς στον πλατύ, σχεδόν γεμάτο ουρανίσκο, με τον οξειδωτικό επόπτη να καταλύεται από την ακόμα πανύψηλη οξύτητα, που κράτησε όρθιο το κρασί μέσα στα παλιά βαρέλια και κατόπιν στις δεξαμενές. Είναι η ίδια που κοντράρει κραταιά τα αρκετά σάκχαρα που υπό άλλες συνθήκες θα εκτροχίαζαν την γλυκύτητα, προτάσσοντας εσπεριδοειδή ρώμη και επιτρέποντας την αναβίωση ζωηρού άγουρου κόκκινου φρούτου, να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα, εκμαυλιστικά αρώματα της μύτης, με τις τανίνες χωνεμένες και απαλές αλλά με σφυγμό ακόμα, και το ορυκτό περιβάλλον καλπάζον.
Πολύ μακρά, άκρατα βοτανική και ορυκτή επίγευση με όξινη εσπεριδοειδή διάτρηση, επιδεικνύει άσβεστη, ήπια τανικότητα, αλλά και αρκετή θέρμη από το αλκοόλ.
Θα συνεχίσει τον δρόμο του με οξειδωτικό ενδιαφέρον,
Πιτσούνια με γλυκοπατάτα, μπεκάτσα με σάλτσα μπράντυ και κοκκάρι, κίτρινα σκληρά παλαιωμένα τυριά, λαγός στιφάδο, καστανόσουπα, tataki μοσχίδας με πουρέ κίτρινης κολοκύθας.
