Η Αρχέτυπος Ώση.
Η πρωτογενής ισχύς εντός.
Τα γεροντάμπελα στην Γερακώνα, θωρούν σοφά.
Οι παλιές Ξινόμαυρες ρίζες, ένα αξιακό σύστημα ολιστικής διαχείρισης τού Σύμπαντος Κόσμου.
ΠΓΕ Μακεδονία, Γουμένισσα Κιλκίς, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Ανοιχτό προς μέτριο ρουμπινί, διαπερατό με αρκετή γκρενά ποσόστωση.
Ο ρουστίκ παράδεισος χειραγωγεί το θυμικό στην μύτη. Λιωμένες φράουλες, κεράσια και σμέουρα, δωρίζουν την παχύρρευστη υφή τους στην όσφρηση, με ταυτόχρονο ντοματένιο συναπάντημα από κονκασέ και πελτέ, πατέ ελιάς εντείνει όμορφα την φυτικότητα. Το ευρύ ανθικό πλαίσιο εκτείνεται εκτός από ερυθρά αγριολούλουδα και σε ρόδινες εκφράσεις. Κυριαρχική βοτανική πρόσληψη με μοσχοσίταρο, σέλινο και σέλερυ, τα ντοματόφυλλα ενέχονται διαρκώς, το μυριστικό λιασμένο bouquet garni σε καλή συχνοτική ανάγνωση. Τέλος, δέρμα, γη και ξερά άγρια μανιτάρια, με ωραία αισθητική από το βαρέλι που τροφοδοτεί με mochaccino, καφέ και σοκολάτα, σκεπάζουν τα οξειδωτικά ίχνη των ανήσυχων αλδεϋδών.
Η πρωτόγονη νοστιμιά είναι διάχυτη στον ουρανίσκο. Κι αν το έντονο οξειδωτικό τέμπο δίνει σθεναρά το παρών, είναι η αργέγονη ντιρεκτίβα τής φύσης που εξυπηρετεί τα συμφέροντα ενός ιδιότυπου μοντέλου ευζωϊσμού. Στον ήπια γεμάτο όγκο, το φρούτο έτσι όπως αποτυπώθηκε άνωθεν με επιπρόσθετες λικεράτες νότες cherry και ανθέων, δίνει σφοδρή ρουστίκ, παλιομοδίτικη απόλαυση που δεν απογοητεύει ποτέ, σε όποιο στρατόπεδο κι αν πρόσκειται κάποιος. Υπαίτιο για όλα αυτά, είναι το υψηλό παλμικό πεδίο που εμπλέκει δυνατή ορυκτή συχνότητα, τονισμένη όξινη διάδραση, για να μεταφραστούν σε αμιγή ένταση αλλά και σφρίγος και πυκνότητα που δεν αποποιούνται την γηραία κληρονομιά των παλιών κούτσουρων. Στυπτικές, στεγνές, αποκομμένες από το σύνολο ισχυρές τανίνες κατά τα Τάτσεια πρότυπα, αλλά είναι ο γνήσιος κραδασμός τού φρούτου που σε κάνει και τις ξεχνάς, σαν ένα εσωτερικό αντίμετρο τού οίνου.
Μακρά, ορυκτή αλλά και σκληρά στυπτική -το ανέχεσαι ευχάριστα- επίγευση, με ακόμα πιό επιτακτικό οξειδωτικό φάσμα και αρκετή θέρμη από το αλκοόλ. Ξερά χόρτα, σανός, αποξηραμένα κυνόροδο και ιπποφαές, το σύνηθες στίγμα των κρασιών τού Τάτση, εναρμονισμένα στην οξειδωτική φόρμα που τα προσφέρει. Το φρούτο παραμένει βασιλιάς.
Η τρέχουσα χρονιά στα ράφια.
Παλαιάς κοπής, σκληροπυρηνικό ρουστίκ Ξινόμαυρο με άποψη.
Μπορεί και το καλύτερο Old Roots που έχω δοκιμάσει.
Καπάτσο σαν παλιό καλό Ξινόμαυρο στο τραπέζι. Σούβλες, αρνί, κατσίκι, χοιρινό, παλιά τραβηγμένα κίτρινα σκληρά τυριά με ιδιαίτερη αδυναμία στις κεφαλογραβιέρες και κεφαλοτύρια. Η σάλτσα ντομάτας είναι το κλειδί του, κοκκινιστός αλανιάρης κόκκορας με κατσικίσιες χυλοπίτες, φανταστικό με Κυριακάτικο κοκκινιστό ρόστο με πατάτες. Στην θράκα συκωτάκια και καρδούλες κοτόπουλου μαζί με πατατοσαλάτα.
