Υποστολή σημαίας.
Η υποκείμενη στους κύκλους της ζωής, μεταβολή του Κτήματος.
Οι αναγκαιότητες, οι ρεαλιστικές οπτικές, τα αδιέξοδα, που εξώθησαν σε άλλες ιδιοκτησιακές αναζητήσεις.
Το σήμα, θα παραμείνει το ίδιο.
Το περιεχόμενο, ποτέ πιά.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Οία Σαντορίνης, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί.
Συνεσταλμένη αρχικά, με κάποια εκτόνωση αργότερα, μύτη εσπεριδοειδών και λιγότερο λευκόσαρκων.
Ώριμα λιπαρά ανοιχτόχρωμα άνθη, εκτενές μπαχαράτο περιβάλλον που επιδέχεται σαφούς βοτανικής ανάγνωσης, το ορυκτό με το σταγονόμετρο, και μάλλον φαντασιακά, αλκοόλ πουθενά παρόλους του 14,8% abv, μόνο μιά αντανάκλαση θέρμης.
Πανέτοιμο, νόστιμο και λιπαρό, εμφανώς στην ευγενική πλευρά, παρά στην άκοπη, αδρή, αγριωπή και ωμή έκφραση, μοιάζει γυαλισμένο πλήρως και χωρίς οργίλη ένταση. Η εσπεριδοειδής του καρδιά επιρρωνύεται με ζωηρή, αλλά όχι εντυπωσιακά υψηλή οξύτητα, που καταφέρνει να μπαλαντζάρει σάκχαρα και γλυκερόλη γιά να μην ακούγονται τρισδιάστατα στον γεμάτο όγκο. Τα τελευταία, φωτογραφίζουν κρέμα λεμονιού γιά να προστεθεί στα γλυκά λευκόσαρκα, ενώ υπεισέρχεται μιά υφάλμυρη, γλυκόξινη και πολύ αρεστή διάσταση, γιά να συσταθεί επιτέλους μιά ορυκτή υπόνοια. Περιρρέουσα ώριμη ανθικότητα, με τα μπαχαράτα και βοτανικά θέματα πάντα παρόντα, και το αλκοόλ να συνεισφέρει στην γλύκα ολοφάνερα.
Ικανοποιητική, νόστιμη και γλυκόξινη επίγευση, όπου μάλλον κατισχύει η γλύκα συναινούντως του θερμού εδώ, αλκοόλ. Η ήρεμη ορυκότητα, μου κάνει περισσότερο ασβεστολιθικού, παρά ηφαιστιακού τύπου, ενώ μπαχάρια και βότανα εκλύονται απερίσπαστα.
Τυφλά, θα έλεγα γιά ένα καλό Ασσύρτικο και όχι Σαντορίνη, πολλώ δε μάλλον, του Σιγάλα.
Θαλασσινά και ψάρια, τα τελευταία θα χαρούν ιδιαίτερα αν κοπούν σε φέτες και προσφερθούν με γλυκίζουσες, βουτυράτες και λεμονάτες σάλτσες. Δεν πρόκειται να υπάρξει κανένα πρόβλημα με την συνεύρεσή του με λευκό κρέας, λιπαρά ημίσκληρα τυριά, και ζυμαρικά με κρεμώδεις βοτανικές σάλτσες, είτε με κομμάτια κοτόπουλου, είτε θαλασσινά.
