Μυστηριακές εράσμιες ενώσεις.
Το Ζακυνθινό με τα κακά στοιχειά.
Και τα παρακατιανά, βδελυρά ξωτικά, γίνονται δικά του.
Αέρας και λαύρα, ακάθαρτα πνεύματα κυκλοφορούν μέσα στο είναι του, φωτιά μαγική.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Κεχριώνας Κεφαλονιάς, Επτάνησα
Ζακυνθινό
Θολό, ανοιχτό κεχριμπαρί, και οι μικροσκοπικές φυσαλίδες στην επιφάνεια, υποδηλώνουν κάποιου είδους ζύμωση, ενώ το πόπ που ακούγεται από τον φελλό, ακόμα και μετά από τρεις μέρες, το επιρρωνύει. Εμβληματικά redox, η μύτη πυροβολεί κατά ριπάς με οξείδωση και αναγωγή, και ενώ αισθάνεσαι το διοξείδιο να αναβλύζει υπόγεια. Πέρα όμως από το Kinky κέλυφος με τα βρώμικα στοιχεία όλων των ειδών, υπάρχει πλούτος και ιδιότυπη ομορφιά. Orange curd, ζαχαρωμένες πορτοκαλόφλουδες, γλυκό του κουταλιού μανταρινάκι, καραμελωμένο κουμ-κουάτ με περιχυμένο λικέρ του, ένας ολόκληρος εσπεριδοειδής κόσμος τού ρόδινου φάσματος. Λουλούδια από τα ίδια φρούτα, ζαχαρόπηκτα κι αυτά. Βαθιά spicy, με αποξηραμένα πιπεράτα βότανα και μπαχάρια από τις κρυφές αγορές της Ανατολής.
Μοναδικό στο στόμα, μεταφέρει και μεταστρέφει στον ουρανίσκο όλο αυτό το πολύκροτο σύμπαν με μαεστρία, καταφέρνοντας να προσδώσει βαθιά, μελένια νοστιμιά που γίνεται εθιστική. Δεν ενοχλεί πλέον η redox διάθεση, αφού έχει ποδηγετηθεί από την πορτοκαλόχρωμη, ακμάζουσα ομορφιά του φρούτου, που επικαλύπτει με ένα πέπλο ώριμης σαγήνης. Στο λιπαρό σώμα με το διακριτό βάρος, ο όγκος ασφαλώς ξεπερνάει το μέτριο, μη θέλοντας όμως να αγγίξει πειστικά το γεμάτο. Υπάρχει πολύ καλή αιτία γι αυτό, αφού η υπεροξύτητα (κάτι σαν υπερταχύτητα) που αναβιβάζει ακόμα και σε νωπά κίτρινα εσπεριδοειδή, μαζί με τα εντονότατα αναβράζοντα ορυκτά και το υποθάλπον διοξείδιο, κατεβάζει τα πάντα -ακόμα και την φαινολική συνοχή- ανεβάζοντας παράλληλα την έκρηξη και διάτρηση, όπως και την εν συνόλω ένταση του οίνου. Εξωτικά spicy με λεπτοφυείς μπαχαρένιες και βοτανικές γραμμές, αισθάνεται σαν ένα σπάνιο, ακριβό πολυκαιρίσιο άρωμα, κλεισμένο σε κρύσταλλο Baccarat.
Μακρά, δυνατά φαινολική εδώ σε βαθμό ερυθρής τανικότητας επίγευση. Αδιασάλευτα ορυκτή, πικάντικη σε βοτανικές και μπαχαράτες εκδοχές, και με φοβερή διεμβόλιση από την οξύτητα που σπέρνει κίτρινα εσπεριδοειδή φρέσκα ξύσματα, μέσα στο μελένιο πορτοκαλί χρώμα.
Το έβλεπε μακριά το έργο ο τύπος, όταν έβαζε Diam 10 Origine σε ένα λευκό κρασί τού 2017.
Όπως έχω πει εδώ και πολλά χρόνια, το Ζακυνθινό μέλλεται να γίνει ο απόλυτος σφετεριστής του Ασσύρτικου, σε όρους δύναμης και βίαιης επιβολής των οργανοληπτικών αισθήσεων, αφού λεπτότητα και ντελικάτο χαρακτήρα, δεν διαθέτει.
Δοκιμάστε την τρίτη μέρα ανοιχτό, αφού θα έχει χωνέψει επαρκώς όλη την βδελυρή οξειδοαναγωγή και το διοξείδιο.
Η τιμή, βάσει παλαιότητας.
Προτροπή γιά μη ψαρικό ταίριασμα, εξόν αν πρόκειται για συνταγές όπως σαβόρο με πετιμέζι, bianco με κρέμα βαλσάμικο μανταρίνι, Ciambotta, Livornese. Πορτοκαλί τυριά, οπωσδήποτε. Πάτε σε σκληρά πράγματα με χοιρινό, αρνί, κατσίκι και πουλερικά. Κατσίκι με βερύκοκκα, χοιρινή καραμελωμένη παντσέτα με γλάσο εσπεριδοειδών και μέλι κουμαριάς, πιτσούνια με σάλτσα bigarade, φραγκόκοτα με πορτοκάλι.
Κάντε το breakthrough με μία σταβλίσια, σιτεμένη ντόπια σπαλομπριζόλα σβησμένη με μαρουβά, και πάρτε τους τα βρακολάστιχα.
