Δεν αρκέστηκε στο χρίσμα του πρωτοπόρου.
Δεν κάθησε πάνω στις δάφνες του ρηξικέλευθου, του αντικομφορμιστή, του αμετανόητου αναζητητή του terroir.
Η κοψιά του δεν τον προδίδει, η πραότητα του χαρακτήρα του, δεν αποδίδει πιστά τις βαθιές τάσεις ανασκαφής των εσώτερων πραγμάτων του, στον βαθμό που οι τρικυμιώδεις αναταράξεις του, εξάγουν ένα τόσο ισορροπημένο αποτέλεσμα.
Η πλήρης μετάφραση του Ευρυβιάδη Σκλάβου, είναι τα κρασιά του.
Είναι ο τρόπος που έχει αποφασίσει να εκφράζεται, ο τρόπος που θα ήθελε να τον μνημονεύουν, και η πραγματική δίοδος αποσυμφόρησης των ενδότερων ζυμώσεων και των δαιμόνων, που σίγουρα κατατρώγουν δημιουργικά κάθε καλλιτεχνική φυσιογνωμία, κάθε περσόνας που αποτυπώνει τον κόσμο της αρτιστικά.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Κεχριώνας, Κεφαλονιά, Επτάνησα
Ζακυνθινό
Μέτριο, ελαφρώς θολό, χάλκινο-χρυσαφί, με κεχριμπαρί ανταύγειες.
Ιδιόρρυθμη, αναγωγική μύτη με αρκετές πτητικές θειόλες, αλλά και σαφή οξειδωτικό χαρακτήρα.
Λάχανο τουρσί, αποξηραμένο βερύκοκκο, γερασμένα κίτρινα άνθη και αρκετά μπαχαρένιες νύξεις, κερί, μέλι πορτοκαλιάς, λινάρι με ελαφρά ξηροκαρπάτη εκφορά, μέσα στο προελαύνον οξειδωτικό πλέον στοιχείο.
Βαθύ, οξειδωτικό, με τις αλλεπάλληλες πολύπλοκες επιστρώσεις των αρωμάτων της μύτης να τρυπούν εντεταμένα τον ουρανίσκο, προχωρώντας στο αυλάκι που αφήνει η υψηλή οξύτητα αλλά και ο έκδηλος ορυκτός παράγοντας, στο λιπαρό, λίγο κάτω από γεμάτο σώμα, με τις φαινόλες να παίζουν ενεργό ρόλο.
Μακρά, ιδιαίτερα πολύπλοκη επίγευση με αρκετές φαινόλες, ορυκτό προσανατολισμό, και το αλκοόλ να δίνει τόνο.
Ταλαγάνι ψητό με μαρμελάδα καρότο, καπνιστά μύδια, καπνιστός οξύρυγχος, κοτόπουλο Marsala, κουνέλι με πάστα καρυδιού, χοιρινά κοψίδια με σάλτσα Criolla.
