Οι εποχές που το Chianti ήταν ένα γραφικό τουριστικό προϊόν, με την ρουστίκ γοητεία της Ιταλικής υπαίθρου, προφανώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Οι ψάθινες και καλαμένιες βάσεις που ντύνανε το ιστορικό κρασί της Τοσκάνης, τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, έχουν εν πολλοίς ενταχθεί στην μουσειακή ιστορία σαν απομεινάρι του παρελθόντος, αν και το προπονημένο μάτι που θα οργώσει την εκπάγλου καλλονής κεντρική αυτή επαρχία της Ιταλίας, όλο και θα τσεκάρει κανένα από δαύτα.
Είναι η ίδια πορεία με κάποιο τρόπο, που είχε εν γένει και εν συνόλω το Ιταλικό κρασί, περνώντας την κρίσιμη γραμμή της ανυποληψίας και διαβαίνοντας τον Ρουβίκωνά της, με θεαματική, σχεδόν θριαμβευτική πορεία προς τα μεγάλα σαλόνια της οινικής αναγνώρισης, καταστώντας το ένα από τα πολύ επίλεκτα μέλη της.
Chianti Classico DOCG, Panzano del Chianti, Greve, Τοσκάνη, Ιταλία
Sangiovese
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Πολύ ωραία, ώριμη μύτη κόκκινου κερασιού, φράουλας και βατόμουρου, με διακριτά βοτανικά στοιχεία, μαύρο τσάι με ταμπάκο, πλούσιο μπαχαρώδη ιστό και γήινα στοιχεία νοτισμένης γης αλλά και τρούφας, σε μιά πολύ ποιοτική και εντυπωσιακή οσφρητική αναδρομή.
Ιδιαίτερα ώριμο και εξελιγμένο στο στόμα, εκφέροντας τον απολύτως γήινο και τρουφένιο εαυτό του μέσα από σοβαρούς μπαχαρώδεις διαδρόμους μαύρου τσαγιού και ενώ το φρούτο παραμένει κόκκινο, με βοτανικά αποξηραμένα στοιχεία.
Η οξύτητα δεν ξεπερνάει το μέτριο, όπως και ο όγκος, με τις τανίνες να είναι αρκετά στιβαρές και κυριαρχικές. Αρκετά ορυκτά στοιχεία, ανθρακικά και ελαφρώς ασβεστολιθικά, ενώ αποξηραμένα άνθη είναι παρόντα.
Καλή, μπαχαρώδης, γήινη και τανική επίγευση, με κακάο, καφέ και ταμπάκο, ενώ λίγο προς το τέλος, το αλκοόλ βαδίζει ζωηρά.
Ριζότο με παντσέτα και λάδι τρούφας, λαζάνια, μουσακάς, ρεβίθια φούρνου με speck.
