Είπαν και ελάλησαν.
Πως θέλουν δυσχέρεια και κακουχία στο αμπέλι, γιά να συμπυκνώσουν την ποιότητα τους.
Πως απαιτούν χρόνο από την μεριά του επίδοξου δοκιμαστή τους, γιά να ξεδιπλώσουν τις αρετές τους.
Γιατί όταν έχεις καβαντζάρει των μισό αιώνα ζωής, δεν θέλεις και πολλά-πολλά να σε σεκλκετίζουν. Και τα εξηντάχρονα κούτσουρα από το αμπελοτόπι της Επισκοπής, το μόνο που θέλουν είναι να εισακούγονται τα δίκαια αιτήματά τους.
ΠΓΕ Θήβα, Άσκρη Βοιωτίας, Στερεά Ελλάδα
Κοντούρα (Σαββατιανό)
Μέτριο λεμονί με πρασινωπές ανταύγειες.
Μύτη με υπόσταση και σοβαρότητα, εκδίδει μιά θελκτική διπλέτα από ώριμα γλυκά εσπεριδοειδή και κίτρινα φρούτα, ενόσω μιά αναδυόμενη τροπική υποψία μαζί με πεπονάτη νύξη, διεκδικούν θέση. Ορυκτές νότες εναρμονίζονται μέσα στο λιπαρό ανθικό και βουτυράτο περιβάλλον με τα μπαχαράτα στοιχεία, με μιά μικρή βοτανική αντήχηση.
Συγκροτημένο, νόστιμο και ζουμερό μέσα στον σχεδόν γεμάτο όγκο του, αντικατοπτρίζει γευστικά την οσφρητική αντίληψη με επιτυχία, και στο λευκόσαρκο/κίτρινο, και στο γλυκό, ομαλά εσπεριδοειδές κομμάτι του, με την βουτυράτη ανθικότητα να συνταιριάζεται με υπόηχες τροπικές και πεπονάτες νότες. Η οξύτητα δίνει το σωστό έναυσμα τιθέμενη λίγο πιό πάνω από το μέσον, και τα ήπια μπαχαράτα θέματα βρίσκουν βοτανική συναρμογή, καθώς όλα δείχνουν πως έχει σοβαρό ορυκτό μέλλον, και όχι μόνο.
Πολύ εκφραστική, σχεδόν μακρά επίγευση, σαφώς ορυκτή εδώ, και με πιό δυναμική βοτανική προσέγγιση, δίνει και ξύσμα από μοσχολέμονο να κυμαίνεται μέσα σε λίγο πιό piquant μπαχαράτη θεώρηση, με το θειώδες να ξεχωρίζει.
Θα γίνει καλύτερο.
Θαλασσινά και ψάρια μεσαίου μεγέθους και έντασης, κοτόπουλο με κολοκυθάκια στον φούρνο, πάστα με κρεμώδεις βοτανικές σάλτσες, ψητά λαχανικά στην σχάρα με λευκή βινεγκρέτ.
