Η αγάριαστη μπουγάδα της Κοντούρας.
Τ’ άσπρα της, κρεμάμενα γάργαρα στον ήλιο.
Ένα άξιο ζουμί, από τις παλιές ρίζες που αφήσαν πίσω τους το πρώτο μισό του αιώνα.
Μιά καλή χρονιά, που κούμπωσε ακόμα μία ψηφίδα αυτοπεποίθησης στην πολύπαθη βίβλο του Σαββατιανού.
ΠΓΕ Θήβα, Άσκρη Βοιωτίας, Στερεά Ελλάδα
Κοντούρα (Σαββατιανό)
Σχεδόν μέτριο λεμονί, ίσως λίγο πιό ανοιχτό.
Πολύ ποιοτική, καθαρή, εσπεριδοειδής μύτη, που αφήνει σε δεύτερο χρόνο τα λευκόσαρκα φρούτα και τα άσπρα λουλουδάκια.
Ήπια μπαχαρένια, προετοιμάζει τον επερχόμενο μελλοντικό πετρόλ συνειρμό, με οσφρητικά ψήγματα βρεγμένου μαλλιού.
Ιδιαίτερα νόστιμο και εξίσου ποιοτικό στον ουρανίσκο, με διακομιστή την ζωηρή, φρέσκια οξύτητα, προάγει το εσπεριδοειδές στοιχείο έναντι του ανθικού λευκόσαρκου, ώσπου στην διάρκεια το γλυκό άσπρο ροδάκινο φροντίζει να ισοσταθμίσει την εντύπωση. Λιπαρός, σχεδόν γεμάτος, αρκετά συνεκτικός όγκος, εμποτίζεται ατενώς ορυκτά, με διακριτική μπαχαρώδη σύσταση και ωραία βοτανικά απαντήματα, έχει αμυδρή ξηροκαρπάτη νύξη.
Πολύ καλή επίγευση, προσεγγίζει το μακρά, με εσπεριδοειδή άνθη και ξύσμα κίτρου, εντεταμένα ορυκτή με ελαφρύ φαινολικό κράτημα και βοτανική αντανάκλαση. Συνεχίζει ωραία μπαχαρένια με ξηροκαρπάτες στίξεις, και περιρρέουσα απατηλή γλύκα από σιρόπι γλυκόζης και κομπόστα ροδάκινο.
Εξαιρετικό με ψάρια και θαλασσινά, λευκό κρέας με απαλές ανοιχτόχρωμες σάλτσες, πάστα aglio e olio, τηγανητά κολοκυθάκια και λοιπούς μεζέδες.
