Η ανέκφραστη ντίβα.
Δέσμες φωτός προβάλλουν την.
Μα γιά να μιλήσει, χρειάζεται κάτι παραπάνω από προβολείς και τσιτάτα κλισέ.
Ο απεγκλωβισμός της από τα στεγανά που της έχουν προσδοθεί και την έχουν περικλείσει, είναι μιά ουγγιά δροσιάς μέσα στο βαρύ φορτίο της, και στις Μελέσες το καντάρι δεν το φοβήθηκαν.
ΠΓΕ Κρήτη, Μελέσες Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Μέτριο λεμονί.
Δροσιά από την μύτη κιόλας, με φρεσκοκομμένο αχλάδι και ξινόμηλο να προτρέχουν του κρεμένιου εσπεριδοειδούς παράγοντα, με πολύ σιγανές, αθόρυβες πυρηνόκαρπες αντηχήσεις να ασθμαίνουν. Ανοιχτόχρωμα λουλούδια και μπαχάρια που προσεγγίζουν δειλά το φάσμα του πικάντικου, υπάρχει μιά περιρρέουσα βοτανική διάσταση, υπογείως ζωηρή, που ξεκλειδώνεται με την αντίληψη φλούδας πράσινου μήλου.
Μακάρι όλα τα Βιδιανά να ήταν έτσι, καθώς οι ενστάσεις μου γιά την ποιότητα της ποικιλίας, ή γιά να είμαστε πιό σωστοί γιά το αξιακό βάθρο που της αποδίδεται -ου μην και της απονείμεται αυθαίρετα αριστίνδην-, είναι πολλές. Φρεσκάδα παντούθε, απανταχού κι ολοσδιόλου στο στόμα, και το φρούτο, μαινόμενα εσπεριδοειδές και ξινομηλίσιο (με ελαφρά πρόσθετα στην πυρηνόκαρπή του φύση) μοιάζει αφιονισμένο και ταγμένο στην εξαέρωση, αφού οι υψηλόβαθμες τάσεις της οξύτητας και του ορυκτού, το στέλνουν σε αιθερικές σφαίρες δροσιάς. Πραγματικά πικάντικο και με αδιαπραγμάτευτη νοστιμιά, κουβαλάει τις δροσοσταλίδες της πρωϊνής πάχνης μαζί του στον συνεκτικό, πάνω από μετρίου βάρους πλην ανάλαφρο όγκο, με ωραία ενσωματωμένη φαινολική δομή και μιά raw αγριάδα που συναρπάζει.
Ωραιότατη και η επίγευση που αφήνει γιά τα καλά τις μεσαίες μετρήσεις, χωρίς να πειράζει το ιδιαίτερο φαινολικό της σφίξιμο, αφού οι πικάντικοι, ορυκτοί και όξινοι κυματισμοί το παρασέρνουν αλλού.
Τιμώντας το χωρίο της καθημερινής γκρίνιας, να στηλιτεύσω το σχεδόν αστείο ταπουλίνι που έχει γιά πώμα που του αφαιρεί κύρος, και τις ετικέτες που -από χρόνια- μου κάθονται στο λαιμό.
Κάντε λίγο υπομονή γιά να το απολαύσετε την τρίτη μέρα ανοιχτό.
Θαλασσινά και ψάρια εξάπαντος, με βάση σε σούσια, σασίμια, σεβίτσια και ταρτάρια, μηδέ των ωμών οστράκων εξαιρουμένων. Θα τα πάει μιά χαρά με πουλερικά και λευκό κρέας οποιουδήποτε είδους και σύστασης, υπό την αυστηρή προϋπόθεση του λεμονιού σαν όξινου παράγοντα, είτε σκέτου, είτε σε σάλτσα, αλλά και πικάντικης μουστάρδας βοτάνων, σάλτσας verde και pesto, με σπαγγετάδες ή linguine alle vongole να προτείνονται ανεπιφύλακτα.
