Ενιαυτός ο Μέγας.
Ο Μεγάλος Κύκλος.
Μεταβολή ανώτερων συχνοτήτων από μία και μόνη στάλα ύψιστης πολιτισμικής στάθμης.
Πρωτοπαλλήκαρο της άχρονης μνήμης, ο Κλέων μύθος της Μαυροδάφνης μάς βυθίζει στην ερωτογενή ζώνη ενός μυστηριακού βένθους λαγνείας.
ΠΓΕ Αχαΐα, Προάστειο Πάτρας, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη
Βαθύ αδιαπέραστο ρουμπινί, το μικρό ποσοστό τού γκρενά πνίγεται μέσα στο σκούρο φόντο.
Μαγικές στιγμές στην μύτη που δεν έχουν ταίρι. Τα καμφορούχα φυτά και ο ευκάλυπτος που αντιποιούνται φαρμακευτική αντίληψη, οι λεπτοφυείς νότες φασκόμηλου και ο μάραθος με την ανισένια συμπεριφορά, τονώνουν με ισχυρές δόσεις την φρεσκάδα, μέσα σε μιά συναρπαστικά ώριμη πρόσληψη. Σκούρα δαμάσκηνα και βαθιά γινωμένα δαμάσκηνα βανίλιες, μαύρα και κόκκινα κεράσια και maraschino, παστά και κονσέρβα βύσσινα, μιά γιγαντιαία αντιρροπή στο βοτανικό ξέσπασμα. Κάπου στο βάθος κέϊκ φρούτων και χωνεμένη βαθύτατα, μιά ικμάδα fraise tarte tatin παραμονεύει. Ξερά και νωπά μελανόχρωμα λουλούδια. Βρεγμένο μαυρόχωμα σε μιά σιγανή υπόκρουση, ενόσω άγρια porcini και ισχνές διατυπώσεις τρούφας εμπλέκουν το γήϊνο με το επιτηδευμένα αλλά και εγγενώς αναγωγικό, ωριμασμένα τεϊόφυλλα και μαύρο τσάι λανσάρουν τον εαυτό τους δίπλα την μαγευτική χλωρίδα. Τέλειο βαρέλι 24 μηνών με ποιοτική κουβερτούρα 100% κακάο και espresso, φειδωλά γλυκά μπαχάρια, με ένα μαεστρικό seasoning τού ξύλου.
Ο φωταυγής κόσμος τής Μαυροδάφνης, μαρκάρει για πάντα την μνήμη. Σε μιά στιγμή που θα μπορούσε να γίνει ξακουσμένη στα χρόνια, σε μιά μυστηριώδη όσο και σπάνια συναστρία, η κραταιότατη κατοχή φρεσκάδας τού οίνου, συναντά μιά συγκλονιστική ωριμότητα, σε ένα ζευγάρωμα που κανείς έχει τη τύχη να απολαύσει ελάχιστες φορές. Βάθος και μόνο βάθος, συμπύκνωση που δημιουργεί παράθυρα εικόνων, και ένα πηχτό, λαχταριστό ζουμί, που καθοδηγεί αποκλειστικά σε ηδονιστικά μονοπάτια, τα οποία με την σειρά τους εκλαμπρύνονται σκανδαλιστικά λάγνα στα ξέφωτα ευφορισμού που τους βγάζει ο δρόμος τους. Γεμάτος, πλούσιος όγκος, χωρίς να θέλει να κλέψει τίποτα με τις διαστάσεις του από την άμεμπτη ολότητα, και ενώ η διάπλαση τού κρασιού είναι αριστοτεχνικά φινιρισμένη από γεωμέτρηση ακριβείας, με αρχιτεκτονική και γλυπτική που κάνεις χρόνια να δεις και με την πλαστικότητα των τανινών να έχει δική της ονοματοδοσία, όπως η κίνηση Deltchev στην ενόργανη. Η δαιμονισμένη οξύτητα είναι στην κυριολεξία μοναδική, αφού εφαρμόζει ιδιάζοντες κώδικες -πραγματικής- ανάτασης και εξώκοσμης φρεσκάδας για ένα τόσων ετών κρασί, και όπου συναρτήσει των υψηλότατων ορυκτών επιπέδων, διαμεσολαβούν για την πλήρη θέαση στο φαντασιακό θυμικό, όλων των οργανοληπτικών παραστάσεων με απίθανη λεπτομέρεια, και η ένδοξη προέλαση του ξινόγλυκου φρούτου είναι γεγονός.
Μακρά, ή όχι όμως όσο θα ήθελα, οπότε σχεδόν μακρά επίγευση, ορυκτή, γήϊνη, μπαχαρένια, σοκολατένια και βαθέως πολύπλοκη. Το ξινόγλυκο βοτανικό φρούτο και πάλι στο απόλυτο προσκήνιο, αλλά υπάρχει ένα βασανιστικό, εντονότατο καύμα από τα θειώδη περισσότερο, και ίσως δευτερευόντως από το αλκοόλ.
Αν όχι η κορυφαία ερυθρή ετικέτα, μιά από τις δυό-τρεις ανωτάτου ύψους τού Ελληνικού κρασιού που αποκλειστικό σκοπό έχουν την ξενάγηση σε παράτολμες ηδονές, και με μιά συνέπεια που βγάζει μάτι. Το κρασί είναι αδιάβλητο από τον χρόνο, με κανένα σημείο κάμψης ή εξέλιξης (μάλλον καλύτερα υπερεξέλιξης), με εσωτερικότητα και δυνάμεις να προχωρήσει κι άλλο.
Φιάλη από τέλειες συνθήκες ωριμαντή, τιμή κατ’εκτίμηση.
Αγριογούρουνο με σάλτσα δαμάσκηνου και φασκόμηλου, κρασάτο κιλότο ζαρκαδιού με gravy θυμαρίσιο ζωμό, πρακτικά πάει με όλα τα κρεάτα γάστρας, κατσαρόλας και φούρνου οτιδήποτε είδους, ενώ φέρνει στα μέτρα του οποιαδήποτε αιμάτινη κοπή βοδινού, όσο εξεζητημένη και ακριβή και να είναι. Κίτρινα σκληρά τυριά παλαίωσης, είναι μιά σπουδαία ιδέα. Βρείτε γίγαντες ελέφαντες πρεσπών, και κάντε τους στον φούρνο με καπνιστή σάλτσα ντομάτας και πάστα κόκκινης πιπεριάς με μοσχοσίταρο, μαζί με εκπληκτικό πρόβειο λουκάνικο του Μουλκιώτη, με μυζήθρα, μάραθο και αγριόχορτα. Στόϊνγκ!
