Charisma.
Οι ανθισμένες αμυγδαλιές στο Μεγάλο Λιβάδι.
Ένα πραξικόπημα της λογικής στο πλατώ του Ρεθίου.
Στον αμπελότοπο των αδιανόητων ισοζυγιών, το θαύμα του Merlot σημάνει την αποκάλυψη.
Οίνος Ποικιλιακός Ερυθρός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Merlot 95%, Cabernet Franc 5%
Βαθύ πορφυρό, ιδιαίτερα ιώδες.
Τίποτα δεν υποδηλώνει αλκοολική υπερβολή παρά μόνον θέρμη, στην ζουμερή αίσθηση της μύτης. Μελάνη σουπιάς, ιώδιο, γλυκό δέρμα σε χαμηλή διαπίστωση, περιβάλλουν τον δυναμικό πυρήνα φρούτου που αποδίδει ώριμα σκούρα κεράσια και δαμάσκηνα βανίλιες, με μιά μικρή συμπλήρωση από πουρέ μαύρου φραγκοστάφυλου και πάστας αρώνιας. Ίσως λίγο σαμπούκο, γινωμένο καλά κι αυτό, να ήταν μιά έξτρα νότα. Μουλιασμένα σε αλκοόλ μελανά άνθη αλλά και νωπά, το βαρέλι επιδεικνύει άμεμπτη διαγωγή με περισσοτερο πιπέρι παρά γλυκά μπαχάρια και κουβερτούρα Ισημερινού.
Ερυθροπύρωμα τρομακτικό, και η αναστάτωση στον ουρανίσκο έχει την κόκκινη καβαλαρία να προελαύνει ευφορικά, κραδαίνοντας το σημείο της νίκης. Γεμάτος, υπέρπυκνος όγκος, και στα 34 χρόνια που δοκιμάζω κρασί δεν έχω ματαδεί ποτέ τέτοιον συσχετισμό δυνάμεων, με το εκτός λογικής γιά ερυθρό, 3,25 pH και 7,2 ολικής οξύτητας (χωρίς καμία διόρθωση, μπέσα), να κρατήθηκε εκεί όταν το αλκοόλ έφτασε σε 16,7 % abv, και με τα εναπομείναντα σάκχαρα (γιατί πόσο πιά να ζυμώσει το ρημάδι) να βαστάνε γλυκά τα μπόσικα στα 3,5 g/lt. Σαν συνέπεια, το άκρως γλυκόξινο φρούτο κοκκινίζει δραματικά φέροντας την υπερόξινη διάτρηση από συμπύκνωμα ροδιού να περνάει σαν βόλι μέσα από τα υπόλοιπα θεματικά, συμπαρασύροντας και συνειρμούς από βύσσινα και cranberry, ανάβοντας το φιτίλι γιά μιά εκρηκτική φωταύγεια έντασης. Απίστευτη δουλεία στις πολλές, αδιανότητα ποιοτικές τανίνες, που το μεγάλο τους ύψος μερώνεται γλυκά. Ορυκτά, μαύρα κι άσπρα, παντού.
Μακρά, πιπεράτη, ορυκτή επίγευση, και το αντιπάλεμα του παχιού μετώπου των ηδέστατων τανινών με το αγριωπό αντάρτικο σώμα του γλυκόξινου ασκεριού, δίνει θέαμα και ηλεκτροφόρα ομορφιά, συν την αρκετή αλλά όχι αιχμηρή θέρμη του αλκοόλ.
Το τρισαγαπημένο Merlot (που εδώ, δεν είναι καθόλου Merlot στην συμπεριφορά), σε μιά υπερπτήση που θα κρατήσει πολλές δεκαετίες. Δοκιμάστε τέταρτη μέρα ανοιχτό. Δεν μου αρέσει αισθητικά καθόλου η ετικέτα αλλά και η βαρύγδουπη ονοματοδοσία της, μα, who cares όταν το ζουμί μπιπ και δέρνει.
Επιτέλους, γαστρονομικότητα που γράφει από κρασί του Παπαργυρίου, και ο μάγκας πετσοκόβει άγρια. Ο βασιλιάς της κάπνας, και βρείτε μαριναρισμένα και καπνισμένα 12 μέρες pork ribs St Louis style, όπως τα κάνει ο Τρελός Αυστραλός εδώ στο Σαλόνικα Σίτυ, αλλά και το καπνιστό ρολό του χοιρινής κοιλιάς με βότανα. Αν όχι, μιά καπνιστή χοιρινή από ολόκληρο καρέ, ή λουκάνικα Τζουμαγιάς με φασόλια φούρνου, θα κάνουν την δουλειά όμορφα, μαζί με πολλά άλλα που βαριέμαι να γράφω.
