Ante Portas.
Και μία από τις μήτρες όλων των πραγμάτων, το βρήκε έτοιμο.
Η εξέλιξη, η κινητοποιός και γενεσιουργός δύναμη νεκρών και ζωντανών, απάντησε στο κάλεσμά του. Κι’από την ορεσίβια κάθοδό του, διέβη τον Ρουβίκωνα.
Πράξη εχθρική προς το μέσο, το μέτριο, το κοινό.
Η απονομή το περιμένει στα κάστρα, τις πολεμίστρες, μέσα στο βασίλειο του εχθρού.
Ο Δούρειος Ίππος που θα τρώσει από μέσα το Βορειοευρωπαϊκό στρατόπεδο, είχε μέσα στην γάστρα του όπλα που οι αντίπαλοι ούτε καν είχαν φανταστεί.
Και τα τσαπράζια και τα φυσεκλίκια της αρματωσιάς του, κάναν την Αλσατία να ξεροκαταπιεί.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μοσχούδι 70%, Ασσύρτικο 30%
Πολύ ανοιχτό λεμονί, και το φιλμάκι των μικροσκοπικών φυσαλιδών στην επιφάνεια, δεν επέμεινε πολύ.
Θελκτική, Δωρικά αρωματική μύτη, αν μπορούν να συνυπάρξουν αυτά τα δύο μαζί.
Λεμονανθοί και άλλα λευκά λουλούδια όπως της ακακίας και του γιασεμιού, δέχονται μιά ήπια αντανάκλαση από λευκό τριαντάφυλλο, με απαλή πράσινη βοτανική αντίστιξη και ίσως και λίτσι να δίνει ένα αναφορικό φλασάκι. Ο κράτιστος εσπεριδοειδής πυρήνας με την έντονη μπαχαράτη στίξη που τον διακρίνει, εμμένει να εκλύει φρεσκάδα από όλο το φάσμα της οικογένειας, που φτάνει και μέχρι τους πορτοκαλί χρωματισμούς, αλλά και τα πικάντικα ξύσματα από lime.
Το νευρικό, ου μην και νευρασθενικό και νευρωτικό αντι-Gewürz, δεν έχει φιλική διάθεση στον ουρανίσκο.
Η οξύτητα με αλύπητες καμτσικιές κάνει το ατίθασο ιππάριο να χλιμιντρίζει αλαφιασμένο, και τα πράγματα δεν είναι καθόλου ήρεμα γιά το ιδανικό αυτό μπλεντ. Η διανομή των ιδιαίτερης διαύγειας εσπεριδοειδών γραμμών, που αγγίζουν ασμένως και πιό ροδόχρωμους δρόμους με κλημεντίνη και πορτοκάλι, και αφού πρώτα ξεκοκκαλίσουν τις λεμονάτες και γκρέηπφρουτ πτυχές, είναι εξαιρετικά επιτυχής στον απολύτως μέτριο όγκο. Καθυποταγμένα, τα επιμέρους μπαχαράτα, ανθικά και βοτανικά αρώματα, απλά ακολουθούν την μοίρα τους σε χαμηλότερη πλην διακριτή ανάγνωση, καθώς το κρασί επιφυλάσσεται γιά το μέλλον.
Υπέροχη, μα υπέροχη επίγευση, εκτυλίσσει γύρω από το εσπεριδειδές, ανθικό, βοτανικό και μπαχαράτο σύμπαν του, την αυτόχθονη ορυκτή, βουνίσια ενέργειά του εις μακρόν.
Το κρασί μου του οινοποιείου, που θα έπαιρνα σε ερημικό νησί γιά πάντα, και σταθερά το καλύτερο κρασί του Παπαργυρίου, που δεν το αγγίζουν και αφορούν βαθμολογίες.
Με διαφορά το ανώτερο Blanc που έχει παραχθεί, μπορεί να κάνει τα περισσότερα βορειοευρωπαϊκής προσέγγισης και καταγωγής ασφαλώς κρασιά, να αισθανθούν άβολα με το κρεσέντο έντασης, ενέργειας και ισορροπίας που διαθέτει, στοκάρετε όσα μπορείτε γιά να τα δείτε να κάνουν παπάδες στην δεκαετία.
Και επιτέλους διόρθωση γιά το Mos(c)houdi. Προβληματισμένος με το συγκεκριμένο Diam πώμα, δεν ξέρω αν θα βγάλει την διαδρομή.
Γίγας ο μικρός στο τραπέζι, δεν θα αφήσει ψαρικό και θαλασσινό όρθιο, φτάνοντας με άνεση και σε όλη την λευκή συνομοταξία κρέατος, με αρωματικά Μαροκάνικα αρνάκια, ταζίν και τα συναφή, πάντα με γνώμονα τον αρωματικό τους αρτυσμό.
