Sic Parvis Magna.
Ο αντίλογος του προτεκτοράτου.
Σε τούτο δω τον τόπο, κάποια πράγματα δεν προσκυνάν ακόμα.
Το ασβέστινο αίμα απ’τα παλιά μας μάρμαρα κυλάει μέσα στις αρχέγονες φατρίες των σταφυλιών μας, πράξις αντιστασιακή, δήλωση γνησιότητας και μαχόμενη αντίπραξη στον αλλότριο εκφυλισμό, στων χωμάτων μας τα Ιερά.
ΠΓΕ Καβάλα, Διαλεκτό Καβάλας, Μακεδονία
Αγιωργίτικο 80%, Καράπαπας 20%
Μέτριο σομόν.
Η τρανταχτά spicy προσέγγιση της μύτης, περιλαμβάνει και βοτανική πιπεράδα. Το πρωταγωνιστικό πορτοκαλόχρωμο εσπεριδοειδές τόξο, έχει μη παραλείψιμη συμβολή από άγουρα cranberries, σαν συμμετοχή του αγίνωτου κόκκινου φρουτώδους παράγοντα. Χάλκινα και πορτοκαλί λουλούδια, σε μικρότερη επιρροή. Όχι ιδιαίτερα δοτική, σαν να κρύβει πράγματα για το μέλλον.
Ο ουρανίσκος δεν περιμένει, από τώρα έχει σημαντικά πράγματα να πει. Οι όξινες ενώσεις από ροζ γκρέηπφρουτ, άγουρο μανταρίνι και satsuma citrus, βρίσκουν αντίδοτο γλυκιά καταφυγή από κλημεντίνη, για ένα διεμβολιστικό ροζέ που δεν παραποιείται από μπουχτιστική ηδύτητα, παρά την χρησιμοποιεί στα μέτρα του, όπως χειρίζονται το 3,3 pH και τα 6,7 g/lt τρυγικού, τα 2,3 γραμμάρια σάκχαρα. Στα σάκχαρα, μιά ροδακινένια υπόκρουση συμπληρώνει τον μέτριο και πλέον, λιπαρό όγκο τού κρασιού, ίσως και ένα κλικ από γλάσο βερύκοκκου, αλλά όπως και το ροδάκινο σε πολύ χαμηλό κατώφλι. Και αυτό επειδή η ενέργεια αυτού του οίνου, που εκτός από την υψηλή οξύτητα διέπεται και από γενναία ορυκτά ποσοστά, είναι τέτοια που δεν επιτρέπει θεωρήσεις γλυκατζουρίστικων προδιαγραφών, πολλώ δε μάλλον από την στιγμή που οι πικάντικες και πιπεράτες διαδρομές του, συντρέχουν αμέριστα. Σχετικά απαλές τανίνες, με ένα απροβλημάτιστο γρεζάκι.
Πάνω από μέτρια σε μήκος, άκρως ορυκτή επίγευση. Εκτόνωση, σχεδόν εκτράχυνση του πικάντικου και πιπεράτου θεματολογίου που προβάλλει τα μπαχάρια και τα βότανα στο φάσμα τού καυτερού. Όχι ότι δυσκολεύουν, αλλά οι τανίνες εδώ με περισσότερη δομική συμβολή, ενώ το θειώδες ακούγεται λιγουλάκι μέσα στο τελείωμα από μικρά ζυμαρένια και χλωρού φυστικιού αποσπάσματα.
Η τρέχουσα χρονιά στο εμπόριο, από την στιγμή που τα περισσότερα ροζέ του ’24 έχουν απελευθερωθεί, και αυτό είναι μία σπουδαία κατάκτηση του οινοποιείου.
Θα το ήθελα πιο αυστηρό και ατσάλινο, όπως και με μεγαλύτερο ποσοστό Καράπαπα, σαν το μνημειώδες Cuvée του 2020.
Έξοχο με κοκκινόσαρκα ψάρια. Σολομός στον φούρνο με ντομάτα και κύμινο, ορκύνια στο σχαροτήγανο, παλαμίδα πλακί, τονάκια στην κατσαρόλα με πατάτες και μία γλυκοπατάτα, δάφνη, μαϊντανό και πράσινη πιπεριά, με ντοματίνια και κονκασέ. Πιλάφι και κριθαράκι κοκκινιστό με γαρίδες και μύδια, γιά αλλαγή ένα χοιρινό με βερύκοκκα θα είναι μιά χαρά.
