Το άσυλο των ελεύθερων ιδεών.
Και οι αέρηδες στον Ακαμάτη, σκούπισαν μακριά τον νοσηρό κανόνα της αναγκαστικότητας.
Και το αμπελοτόπι στα οκτακόσια πενήντα μέτρα ψηλά από το Αιγαίο, έγινε κήρυκας της ελευθερίας διώχνοντας τον πνιγηρό εναγκαλισμό του συνεταιρισμού.
Και το μπαϊράκι από τις φυλλωσιές των ταλαίπωρων εξηντάχρονων πρέμνων, ενέπνευσε αβίαστα την ιδέα πως ο θησαυρός του Μικρόρωγου Μοσχάτου, είναι ατιμία να φυλάγεται μόνο γιά το ξανθό, γλυκό νέκταρ.
ΠΓΕ Αιγαίο Πέλαγος, Καρλόβασι Σάμου, Βόρειο Αιγαίο
Μικρόρωγο Μοσχάτο Σάμου
Σχεδον ανοιχτό χρυσαφί.
Η λέξη στην μύτη αρχίζει από κάππα και είναι σόκιν. Κρέμα μάνγκο, ώριμος λωτός, επιδρούν άμεσα στα ενδότερα του εσπεριδοειδούς κέντρου, που διαστρωματώνεται με άνθη αμυγδαλιάς, πορτοκαλιάς και παιόνιας, ενώ το ορυκτό μηνύει έσωθεν την δεσποτική ανάκρουσή του με ασβεστόλιθο και γύψο. Πικάντικα μπαχάρια δημιουργούν φόντο, με ήπιο γιά την ποικιλία, βοτανικό απόηχο.
Η διατρητική, υψηλή οξύτητα, αρνείται να υπερβάλλει ο πλούσιος, λιπαρός όγκος ως προς το γεμάτο.
Το πολύ απαλό, πιό επιδερμικό εδώ μάνγκο στοιχείο, πριμοδοτεί τα πορτοκαλίζοντα πυρηνόκαρπα αρώματα να βρουν πιό αμιγές εσπεριδοειδές πεδίο που επιβάλλεται, με ανθική διάθεση να το σεγοντάρει, ενώ οι μπαχαράτοι τόνοι έχοντας ελιχθεί πικάντικα, υπογραμμίζονται από την βαθιά ορυκτή χάραξη που δεν αφήνει τα βοτανικά σημεία να γίνουν ιδιαίτερα εκδηλωτικά.
Μακρά, πολύ ορυκτή επίγευση, ιδιαίτερα μπαχαράτη και με λίγο πιό διακριτές εδώ τις σπιρτόζικες βοτανικές νύξεις, εμφανίζεται ζυμώδης τελειώνοντας με ξηροκαρπάτο θέμα.
Υπέροχη -και χρωματικά- η καινούργια ετικέτα, άφησε πίσω της το προηγούμενο ανοσιούργημα.
Θαλασσινά και ψάρια σε ευρεία κλίμακα, καθώς και πάσης φύσεως τηγανητούς και όχι μόνο, μεζέδες, ενώ μιά ιδέα πόσο εύκολα μπορεί να συνταιριαστεί με λευκό κρέας και όχι αποκλειστικά πουλερικών, είναι κοτόπουλο με κολοκυθάκια στην κατσαρόλα. Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει στον σωστό δρόμο, γιά να το δείτε δίπλα σε χοιρινό και αρνάκι, βάζοντας στο παιχνίδι τον βοτανικό και μπαχαρένιο παράγοντα.
