Οιωνός.
Στις ασπριές της Κερατέας.
Στα τραχιά χαλίκια των γκριζωπών νταμαριών.
Βυζαίνει ήλιο απ’τον Αττικό ουρανό το Ασσύρτικο, και μαρκάρει με μπέλο σημάδι φωτός τα μάρμαρα.
ΠΓΕ Αττική, Κερατέα Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί.
Παρόλη την νεανικότητά της, πολύ ωραία μύτη εσπεριδοειδών προθέσεων που καλύπτει όλο το φάσμα τους. Μικρά αποσπάσματα από άγουρο βερύκκοκκο και μούσμουλο, κρίνονται ως ανεπαρκή γιά να επηρρεάσουν. Ώριμα, γλυκά κίτρινα εσπεριδοειδή λοιπόν, κλημεντίνες και κρέμα πορτοκαλιού, άνθη μανταρινιάς και ένα μικρό ίχνος από ροζ γκρέηπφρουτ μαζί με το ξύσμα του. Το τελευταίο κολαντρίζει γιά την εισαγωγή του πικάντικου κόσμου των μπαχαρικών, ενώ σιγανά, εισχωρητικά περνάει η βοτανική γραμμή, ερχόμενη υποδόρια. Ίσως και μιά υπόνοια φλούδας ξινόμηλου αποπειράται να προστεθεί στο σύνολο.
Τριζάτο και πολύ νόστιμο στο στόμα, ισχυρά παλλόμενο από εσπεριδοειδή ενέργεια, το κρασί είναι μιά ατίθαση νεανίζουσα δύναμις. Κλυδωνίζεται από υψηλές παλμώσεις και κραδασμούς πολύ όξινων και ορυκτών πεδίων, αναγκάζοντας τα λεμονάτα και τα ξινά γκρέηπφρουτ στοιχεία να βγουν μπροστά από το υπόλοιπο εσπεριδοειδές φόντο, στον ήπια γεμάτο του όγκο. Το ρεγουλαρισμένο αλκοόλ βοηθάει πολύ στην άκρατη φρεσκάδα, και πλέον στον ουρανίσκο τα πικάντικα και πιπεράτα επίπεδα καθίστανται εκρηκτικά, και από βοτανικής πλευράς, πραγματώνοντας γευστικά αληθοφανώς και την νύξη του ξινόμηλου. Φαινολικό σε βαθμό τανικότητας ερυθρού, διέπεται από μιά συνεκτική δομή γεμάτη σφρίγος και ρώμη.
Πολύ καλή, πάνω από μέτρια επίγευση, και όλα πλέον είναι στα όρια: Τανίνες, μηλική οξύτητα, ορυκτό, το πικάνικο και πιπεράτο σε έξαρση σε μπαχάρια και βότανα, το θειώδες ακολουθά το γράμμα ζεματώντας.
Πάρτε ύπουλα κάνα δυό εξαράκια, προτού ανακαλύψουν την γελοία τιμή του.
Θαλασσινά και ψάρια σε μεγάλη γκάμα. Αρνάκι με χρένο, χοιρινό με λάχανο τουρσί αλλά με λεμόνι αντί ντομάτας, κατσίκι αλά Πολίτα, βετούλι με χυλοπίτες και ξινή σάλτσα, αρνάκι φρικασέ, κοτόπουλο με πίκλες.
