Πικρός Οδυσσέας.
Κατεστραμμένες κουλτούρες -όχι πιά.
Στον τόπο του σπασμένου ονείρου δεν έχει γυρισμό.
Μιά που έφυγε από την Καστροπολιτεία η Μονεμβασιά, μία που δεν κοίταξε πίσω ποτέ.
Οι άνεμοι στην Πάρο, η αιώνια κυκλική αγκάλη που θα την κρατά δέσμια μίας γλυκιάς νησιώτικης αγάπης.
ΠΟΠ Πάρος, Νάουσα Πάρου, Κυκλάδες
Μονεμβασιά
Μέτριο προς βαθύ λεμονί.
Καταπληκτική, σεμνή βανίλια αναδεικνύει το φρούτο. Κρεμένιο, ζυμαρένιο, εκτίθεται με lemon cream και lemon pie, ενώ καραμελωμένα κίτρινα λουλούδια και ανθόμελο, συντείνουν στην ήπια γλυκιά εικόνα του, αν και υπάρχει φανερή συστολή στην ένταση των αρωμάτων. Η περιρρέουσα βοτανική ατμόσφαιρα, παρότι αναμφισβήτητη δίνεται κι αυτή ντροπαλά, ενώ το εντεταμένο μπαχαρένιο περιβάλλον χτυπάει ψηλά στις πικάντικες νότες. Υπάρχει ένας απίθανος ορυκτός παλμός με μιά υφέρπουσα αλατότητα, που μολονότι σε χαμηλή συχνότητα, χαρίζει αδιαπραγμάτευτα.
Σπουδαίο στο στόμα, ένα λευκό σοβαρής κλάσης προβάλλει τα χαρίσματά του στον ουρανίσκο. Κρεμώδες και συνεκτικό, με το φρούτο σε υπεράριστη φόρμα, χρησιμοποιεί το εξαιρετικής διαχείρισης βαρέλι για να μεγεθύνει την οργανοληπτική του πληρότητα, και όχι για να το συνδράμει με δικά του στοιχεία, αφού δεν το έχει ανάγκη. Ψευδώς γεμάτος όγκος, πιό πολύ η λιπαρότητα είναι που ξεγελάει, και καλύτερα ακούει στο φορτωμένα μέτριος. Γνήσια ανάταση από την βαθιά ενεργοποιό, τονισμένη οξύτητα, με το ορυκτό ξεδίπλωμα στην διάρθρωσή του να αναπτύσσει έτι παραιτέρω την ελαφράδα μέσα σε ένα συντεταγμένα βαρύ σώμα, που όμως ποτέ δεν ξεφεύγει για να γίνει μουντό. Η αρμύρα δίνει ωραίο τόνο, τα πικάντικα μπαχαρένια και βοτανικά σημεία του εκρήγνυνται με πιπεράτο τρόπο, εισχωρώντας όμορφα.
Η πολύ καλή σε μάκρος, ελαφρά φαινολική επίγευση, επιστεγάζει την ποιότητά του. Με ένα ορυκτό και αλάτινο αμάλγαμα, διαπερνάει με ακόμα πιό εντεταμένο στυλ την πικάντικη μπαχαράτη και βοτανική θεματική του έχοντας και bitter άκρη, με το βαρέλι να συνεχίζει την διακριτική, υποστηρικτική παρουσία του.
Αρκετή διαφορά από παλαιότερες εσοδείες όπου το βαρέλι ήταν κυρίαρχο, εδώ το φρούτο αριστεύει με νοστιμιά και με απίθανο αλάτινο και ορυκτό υπόστρωμα.
Το πόσο δυνατό είναι στο τραπέζι, το πιστοποιούν τα μοσχαρίσια μπιφτεκάκια ζυμωμένα με καρότο, ντομάτα και κολοκυθάκι, συνοδεία ξινής σάλτσας πράσινου δαμάσκηνου. Χοιρινά σουβλάκια και παντσέτες, κοντοσούβλι, ακόμα και πιό hard core καταστάσεις όπως γαρδουμπάκια στο ταψί, τονίζουν το εύρος του. Λιπαρά ψάρια στα κάρβουνα και πληθωρικές θαλασσινές παρασκευές, ζυμαρικά με λευκές κρεμένιες σάλτσες, κίτρινα σκληρά πικάντικα τυριά αλλά και μαμαδέ με αυγολέμονο, χωρίς κανένα πρόβλημα.
