Υψηλή Πανσέληνος.
Το ασήμι ψηλά στον ορίζοντα.
Και το Sauvignon σε ακρότατα περιβάλλοντα.
Εκεί όπου η αρχαϊκή του κράση, μετατρέπει το ύψος των 1050 μέτρων σε ατσάλινη βολίδα.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Sauvignon Blanc
Θολό, ανοιχτό προς μέτριο λεμονί.
Υψηλά αναγωγικά ορυκτά επίπεδα στην μύτη, βοηθούν στην κατανόηση τού άγριου τόπου. Οι kinky θειολικές εκφορές με την ελεγχόμενη βρωμιά, προδικάζουν το βίαιο στρεσσάρισμα των ζυμών. Μέσα, μόνο αγνότητα και ομορφιά, ανθίζουν τα λέλουδα κιτριάς και λεμονιάς, άγουρα τα κιτρινοπράσινα εσπεριδοειδή ετοιμάζουν όξος. Άνθη μανταρινιάς και απαλές νύξεις από κλημεντίνες, satsuma citrus και αγίνωτα πορτοκάλια, περιποιούνται την αψάδα με αβρότητα. Πολύ ντελικάτα, αθόρυβα πιπεράτα βοτανική, φύλλα νεραντζιάς και λεμονιάς καπαρώνουν το φυτικό πρόσημο χωρίς τις γνωστές γρασιδένιες εκπτύξεις τού σταφυλιού. Πικάντικη, spicy μπαχαρένια πρόσφυση, χωρίς όμως τίποτα εξεζητημένο.
Ο οδοστρωτήρας οξύτητας με 2,9 pH και 7,5 γραμμάρια τρυγικού ανά λίτρο, έλκει όλον τον εσπεριδοειδή κόσμο πίσω του στον ουρανίσκο. Είναι σκληρό, ωμό, βίαιο, φουρκισμένο εντασιακά και με κακές διαθέσεις διάτρησης, όσο επιδίδει όλη την υψομετρική ορυκτή βραχώδη και ασβεστολιθική σύσταση με εμφατικό, αγυάλιστο τρόπο και υφάλμυρο βάθος. Σφιχτός, λίγο παραπάνω από μέτριος όγκος -ψευδώς γεμάτος- που φαντάζει άτμητος, και δεν κάνει λόγο για νοστιμιά, στρογγυλάδα, τέρψη και ηδονισμό, αφού το ατσάλινο βόλι περνάει διαμπερώς διανοίγοντας τα πάντα, εμφανίζοντας ανοικτίρμονο και όχι γαλήνιο χαρακτήρα. Εντεταμένα πλέον πικάντικο και πιπεράτο σε βότανα και μπαχάρια, έρχεται να παραθέσει αυτές τις αιχμηρές και επιθετικές άκρες, στον ήδη υπάρχοντα, τέτοιου φυράματος οργανοπληπτικό ορίζοντα, με καλά δομημένο φαινολικό ιστό.
Πολύ καλή επίγευση που ακουμπάει τα μακρά όρια. Εξαγριωμένη από περίσσεια όξινα και ορυκτά ποσοστά, συνεχίζει να ανεβάζει την κλίμακα τού spicyness και τού πιπεράτου, στον βαθμό που μπορεί να γίνουν ανεκτά, έχοντας διακριτή φαινολική βάση και αρμυρό τελείωμα.
Φοβερό και τρομερό με ψαροφάϊ πάσης φύσεως, από τηγανητά αφρόψαρα μέχρι θηριώδεις ψαρούκλες στα κάρβουνα -ψάξτε να βρείτε την περίφημη saira με κάθε τρόπο, ακόμα και σε κονσέρβα-, θα περάσει στο παρασύνθημα με ceviche, tataki και διάφορες ωμές κοπές από μπακαλιάρο, σαργό, μυλοκόπι ορίτζιναλ, λαβράκι, ενώ με όστρακα θα μεγαλουργήσει. Φυσικά, με λεμονάτο αρνί, κατσίκι, χοιρινό, θα κάνει πάρτι κόβοντας το λίπος σαν μαχαίρι. Μιά σπαγγετάδα alle vongole με αχιβάδες και γυαλιστερές, ξύσμα λεμονιού και αλμυρίκι, θα ήταν σούπερ.
