Στις μικρές ώρες.
Στα χαμένα αλισβερίσια του.
Παραχωρήσεις οξύτονης διάθεσης όταν χρειάζεται.
Για χάρη μιας μελετημένης άμβλυνσης, το Ξινόμαυρο μπορεί να απολέσει κομμάτια τού επιθετικού, αυστηρού εαυτού του.
Λευκός Φυσικός Αφρώδης Οίνος Brut, Αμύνταιο Φλωρίνης, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Συνταρακτικά πράγματα δεν περιμένουν τον αφρισμό: σύντομος στην επιφάνεια, αραιά κορδόνια χωρίς φανατική συνοχή, μέτριο μέγεθος φυσαλιδών, ανεκτά καλή επιμονή. Μέτριο λεμονί, αρκετά πρασινωπό χρώμα. Πρότυπο υπεροχής όμως η μύτη, με την ελαφριά σαμπρελίλα από βουλκανιζατέρ να υποκρύπτει ωραία αναγωγική διάθεση με πετρόλ back up. Τα εσπεριδοειδή δεν κομπάζουν, δίνονται αθρόα μαζί με τα άνθη τους και ενώ παρατίθονται και κάποιες κρεμώδεις εκδοχές τους. Λίγος φρέσκος πουρές από πράσινα και φούτζι μήλα, σε χαμηλή αντιπαραβολή. Το ζυμαρένιο σημείο με τα ψωμένια παράγωγα, αρκετά ντροπαλό. Είναι στυλάτα spicy στο μπαχαρένιο της περιεχόμενο με ωραίο πιπεράτο τόνο, η βοτανική της απήχηση πιό πολύ εκφέρεται με φλούδα ξινόμηλου, για μιά όμορφη οσφρητική αποτύπωση.
Όχι και με την πιό Brut συμπεριφορά τού κόσμου στο στόμα, επιτρέπει μιά ηδύστροφη ισορροπία, που όμως αποβαίνει σε καλό. Και αυτό, επειδή επιφαίνεται όλη η νοστιμιά τού φρούτου, χωρίς να καταδυναστεύεται από κοφτερότητα την οποία μερικές φορές εξωθεί η πρασινίλα τής υπερβολικά πρώϊμης κοπής τού σταφυλιού τού οίνου βάσεως και τού βασανιστικά ανώριμου καρπού συλλογής. Και όμως, στον ήπια κρεμώδη, μεσαίου βάρους όγκο, εφαρμόζεται μιά ωραία λίμπρα από τις αντίρροπες τής γλύκας δυνάμεις, με την χωνεμένα υψηλή οξύτητα, το ενεργό ορυκτό ασβεστολιθικό υπόβαθρο, αλλά και την φρεσκάδα τού διοξειδίου, να τα καταφέρνουν αρκούντως καλά. Πραγματικά νόστιμος ουρανίσκος με ουσία και νόημα όπου το φρούτο πρωταγωνιστεί απόλυτα, με φίνα αναγωγική περιέλιξη και χαμηλή αυτολυτική αίσθηση, με κομψές μπαχαρένιες και βοτανικές πιπεράτες νύξεις και ένα φιλτραρισμένο φαινολικό κράτημα, είναι η απάντηση στον θιασώτη της ατσάλινης αυστηρότητας. Κάπου κάπου, μιά ιδέα από άγουρα κόκκινα φρούτα, ερεθίζει ωραία το μυαλό.
Πολύ καλή, σχεδόν μακρά επίγευση που δεν φοβάται να προβάλλει την συγκεκαλυμμένη γλύκα τού φρούτου, πικάντικα λεμονάτη αλλά και με την υποβολή από άγουρα cranberries και φραόυλες. Ορυκτή as well, με το φαινολικό κράτημα υπαρκτό αλλά όχι ενοχλητικό grip, συνεχίζοντας να είναι αβρά αυτολυτική και με χλωρούς ξηρούς καρπούς, αλλά με ζωηρές πτυχές μπαχαριών και βοτάνων.
Το επόμενο και μεθεπόμενο καλοκαίρι, καραμπινάτο 90, μην πω και παραπάνω. Προμηθευτείτε και κρατήστε.
Επικυρίαρχος τού τραπεζιού, θαλασσινά, ψάρια, πουλερικά και λευκό κρέας, αλλαντικά και παστά, καπνιστά, ζυμαρικά με κρεμώδεις λευκές σάλτσες, αλοιφώδη και μαλακά, ακόμα και κοκκώδη ώριμα πιπεράτα σκληρά τυριά, όλα παίρνει σβάρνα. Αλμυρές τάρτες και τερίνες, yes.
