Κουρδιστά ή μη.
Η παράμετρος των ρολογιών, είναι εκεί, γιά να γίνει σήμα κατατεθέν, μαζί με την χρηματοπιστωτική ασφάλεια, την κοινωνική ευμάρεια, και με μερικά άλλα χαρακτηριστικά του Ελβετικού κράτους.
Που μ’αυτά και μ’αυτά, θέτουν σχετικά στο περιθώριο σημεία του γαστρονομικού ενδιαφέροντος της χώρας, μέρος του οποίου είναι και -η άγνωστη στους ανυποψίαστους- σημαντική οινική παράδοση, αλλά και η ποικιλιακή της ιδιαιτερότητα, δίνοντας θαυμάσια κρασιά.
Κάποια δουλεύουν σαν Ελβετικά ρολόγια.
Κάποια όχι.
Lac de Bienne AOC, Johanniterkeller, Twann, Ελβετία
Pinot Gris
Ανοιχτό χρυδσαφί με γκρι-χάλκινες ανταύγειες.
Βαριά, εστερική μύτη ώριμων κίτρινων φρούτων, μέ έντονο μήλο γκόλντεν, πεπόνι και μπανάνα, γερασμένα κίτρινα άνθη, βοτανικούς αποξηραμένους τόνους, λευκά μπαχάρια και κουρκουμά.
Γεμάτο, λιπαρό, σχεδόν γλιτσερό, και αρκετά θερμό στο στόμα, μην προσιδιάζοντας σε μιά κεντροευρωπαϊκή περιοχή.
Κίτρινα λιπαρά φρούτα με υποψία υπολοιπόμενων σακχάρων, έντονη βοτανική περίπτυξη και υπερώριμα κίτρινα άνθη.
Ορυκτές νότες που δεν διακορεύουν την ελαιώδη υφή, όπως και η οξύτητα που δρα αισθητηριακά με κάτω από μέτρια ένταση, δείχνοντάς το κάπως μπουχτιστικό.
Μέτρια, ορυκτή και βοτανική επίγευση, με θερμότητα από το αλκοόλ που καταλήγει καυστικά.
Πίτσα μαργαρίτα, πάστα με λιωμένα τυριά και μπρόκολο, ραβιόλι με σπανάκι, κοτόπουλο αλά κρεμ με πράσινες πιπεριές και βότανα, λιμνίσια ψάρια.
