Με Ελληνικές καταβολές και με ανήκουστο βάθος στον τρύγο, όντας το τελευταίο που τρυγείται στην Ιταλία σχεδόν Νοέμβριο, φτάνει σε δύσβατα σημεία ωριμότητας φρούτου, με το τελευταίο πολλές φορές να θυμίζει σορμπέ στις κακές του εκφράσεις:
Το Nero d’Avola είναι η αμαξοστοιχία της Σικελικής παραγωγής.
Στις καλές του όμως…
IGT Sicilia, Σικελία, Ιταλία
Nero d’Avola
Εντυπωσιακό το χρώμα του M.Costanza, αγγίζει το πορφυρό και ζευγαρώνει τις εντυπώσεις με μιά αισθησιακή και εξόχως ανθική μύτη με βιολέτα και μενεξέ.
Βατόμουρα και μύρτιλα στο φρούτο, ενώ γη και αρμύρα προσθέτουν πολυπλοκότητα.
Γλυκό σύρσιμο του εξωτικού, μπαχαρώδους φρούτου στον ουρανίσκο, που φτάνει και στο maraschino, με τις τανίνες να γλιστράνε σχεδόν σαν λιπαντικό, την οξύτητα να δίνει το παρών, αλλά και το αλκοόλ επίσης.
Kirsch στο μέσο ουρανίσκο, που δίνει πλήρωση στο στόμα, καφές και κουβερτούρα στην καλή σε μάκρος αλκοολική επίγευση, και ηδονική, γλυκιά Σικελία στο ποτήρι.
Ένα κρασί που δύσκολα μπορείς να αντιπαθήσεις, με θερμό Σιτσιλιάνικο μπρίο.
Ζητάει πλούσια μοσχαρίσια μαγειρέματα στον φούρνο, με μπαχαρικά, κρασί και φρούτα ή αν το πάμε με ντόπιο πράμα, με μιά πιό spicy εκδοχή του arancine.
