Επαΐουσα ντιρεκτίβα.
Και το κονκλάβιο αποφάσισε.
Οι πλαγιές του Βατόλακκου, θα ήταν η νέα γη του.
Και το Roussanne κατέφθασε το 1993, για να σώσει την ψυχή ενός παλιννοστούντα που την καίγανε τα όνειρα του Ροδανού.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Roussanne
Λίγο παραπάνω από ανοιχτό χρυσαφί, σχετικά πρασινωπό.
Ο πλούτος δεν μπορεί να κάνει σκόντο στην μύτη που γεμίζει φαντασιακές προβολές λίπους. Άμεση, ελαφρά καπνισμένη απόκριση από την βανίλια τού βαρελιού στο βούτυρο από το Bergamot Curd, με το γλάσο λεμονιού και το νεραντζάκι γλυκό τού κουταλιού να υποβάλλουν περί προσιδιαστικής γλύκας. Έντονα μπαχαρώδης και spicy, με τις καραμελωμένες φλούδες περγαμόντο να σέρνουν την θεματική των bitter βοτάνων στο προσκήνιο, ενώ κίτρινα ζαχαρωμένα λουλούδια συνδράμουν στην φαντασιακή ηδύτητα, όπως και το ανθόμελο.
Επτά μήνες στην βελανιδιά, είναι ο κωδικός πριμοδότησης και προμοταρίσματος λούσου στο στόμα, αφειδών πλουτιστικών διεξόδων και ενός μοντέλου που στοχεύει στην πληθωρικότητα. Παρόλο το φανερό βάρος, ο ουρανίσκος δεν υπερδιογκούται, αφού και με όλες τις λιπαρές προσλαμβάνουσες, δεν υπερβαίνει δραματικά την μεσαία ζώνη. Ό,τι καταγράφηκε οσφρητικά ισχύει και εδώ ως προς το φρούτο με τις βαρελάτες συνιστώσες και την ηδύτητα από το ψηλά γλυκερολικά ποσοστά -και όχι μόνο, αφού λακτόνες και αλκοόλ συντείνουν-, μόνο που δεν δίνεται ούτε με υψίσυχνες εκκενώσεις έντασης, μηδέ ανυποχώρητης εκρηκτικότητας, κάνοντάς το στρογγυλό και με σχετική φιλικότητα. Μέτρια οξύτητα για το κρασί αυτό και για μιά ποικιλία που δεν φημίζεται τα υψηλά όξινά της όρια, το ελαφρύ ορυκτό ακούμπημα δεν ανεβάζει θεαματικά την άνωση. Παρότι υψηλό αλκοολικά, δεν είναι αυτό που φορτώνει την θέρμη, παρά ο έντονος spicy χαρακτήρας του σε πιπεράτα bitter βότανα κι ανατολίτικα μπαχάρια.
Καλή σε μήκος επίγευση, ξεπερνούσα την μέτρια διαβάθμιση με ευκολία. Θέρμη υπάρχει, αλλά όχι ανυπόφορη καυστικότητα, και πιό πολύ η bitter πικάντικη παρουσία είναι που παρατηρείται ως τέτοια, μέσα στο πλούσια βανιλάτο περιβάλλον με το γλυκό, σιροπένιο φρούτο.
Έχει φιλοδοξίες να εξελιχθεί, εξάλλου θα πάει δυνατά στον χρόνο.
Στην σοβαρότατα premium κατηγορία που θέτει τον εαυτό του, θα έχει αρκετή δουλειά με τον ανταγωνισμό.
Θα τα πάει καλά με όχι mainstream προτάσεις λευκού κρασιού, αφού πρέπει να ισοφαριστεί ο πλούτος και η επίφαση γλύκας του. Πληθωρικά, λιπαρά ημίσκληρα τυριά, αρνίσια παϊδάκια με γλάσο λεμονιού, μοσχαράκι λεμονάτο κατσρόλας με χυλωμένες πατάτες, θα τα καταφέρει άνετα με καπνιστό σκουμπρί. Φέτα ξιφία με sauce Hollandaise, φέτα από μαγιάτικο με beurre noisette, είναι πιό κοντά του από ψητά μεγάλα λιπαρά ψάρια στα κάρβουνα. Gnocchi με κρέμα βουτύρου-φουντουκιού και μανιτάρια. Ένα filet mignon με μιά demi-glace Espagnole, θα απογειώσουν την περιήγηση στον ηδονισμό.
