Πρακτορεύοντας πάνω σε μία γεωμετρημένη θεώρηση.
Σκοπός είναι να μην χαθεί τίποτα από την αρχική θέση.
Ουσία είναι, να μεταφερθεί αμετάβλητο το ταυτοτικό στίγμα.
Περνώντας μέσα από την κατάρα διαχείρισης ενός τόσο δύσκολου σταφυλιού, η μικρή εκείνη γωνιά των Χανίων, αριστεύει στην ανέπαφη φαντασιακή προβολή του Roussanne, όπως ακριβώς το θέλει η παγκόσμια βιβλιογραφία.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Roussanne
Μέτριο χρυσαφί, σχεδόν.
Επιτομιακά πληθωρική μύτη με ωραίο άγγιγμα βανίλιας και βαρελιού που δεν προβοκάρει. Ώριμα χρυσάνθεμα και κίτρινα λουλούδια, προχωρημένης ωριμότητας εσπεριδειδή με βουτυράτη υπόμνηση lemon curd, ανθόμελο, βρίσκονται μπροστά από το δευτέρου κύματος ανάγνωσμα πυρηνόκαρπων, με σχεδόν μη ανιχνεύσιμο τροπικό πεδίο. Τσιτωμένη μπαχαράτη αίσθηση, εντός της οποίας ξεπηδούν βοτανικές νότες, στο γενικό φόντο που προδιαθέτει γιά αλκοολική θέρμη.
Πλούτος, όγκος, λιπαρότητα αλλά και ανεπιτήδευτη νοστιμιά παρόλη την υπόγεια και εμφανή δρύϊνη αρωγή, εδράζονται αποκλειστηκά στο λούσο και την τρυφηλότητα, παρά στην φρεσκάδα και την δροσιά. Το μελένιο φρούτο δίνεται διαχυτικά στον γεμάτο ουρανίσκο, φροντίζοντας να επαληθευτεί οσφρητικά, με την οξύτητα να μην υπερβαίνει την μεσαία σκάλα, ίσως και κάτω από αυτήν, γιά ένα σταφύλι που εγγενώς δεν διακρίνεται γιά υψηλή όξινη τονικότητα. Κυκλώνεται αλκοολικά, μπαχαρένια και βοτανικά, με ελαφρά ορυκτά ίχνη και διακριτή ξηροκαρπάτη διάθεση.
Πολύ καλή σε μήκος, αμελλητί θερμή επίγευση. Έκλυτα πλούσια και γλυκιά, επιδίδεται απερίσπαστα σε μελένια διατύπωση, με πικάντικα μπαχαράτα σημεία που υπογραμμίζουν το βαρέλι, βοτανικές νύξεις και ξηροκαρπάτη συνοδεία.
Κίτρινα σκληρά τυριά, γεμιστό κοτόπουλο με σταφίδες, κουκουνάρι και τυριά, σουφλέ ζυμαρικών με παρμεζάνα και πεκορίνο, χοιρινή ωμοπλάτη με σάλτσα μελιού-μουστάρδας, αρνίσιο καρέ στον φούρνο με μουστάρδα, μπράντυ, mix μπαχαριών και αρωματικά.
