Μέρος ενός σχεδίου.
Το Ρωμέϊκο ως πολυπράγμον.
Το φτωχό χρωστικά σταφύλι, σε διαμέσο ρόλο.
Με ροζέ εισδοχή για να διευρυνθούν οι ορίζοντές του, πατάει σε όλο και μεγαλύτερο έδαφος.
Οίνος Ροζέ Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Ρωμέϊκο 55%, Grenache 35%, Syrah 10%
Ανοιχτό σομόν-χάλκινο.
Αρκετά spicy η μύτη με έναν εντεταμένο δίαυλο μπαχαριών και βοτάνων, δίνεται αργότερα με άγουρα cranberries και κούμαρα, στην εσώτερή της διάβαση αφήνει να περάσουν αγίνωτα μούσμουλα και βερύκοκκα. Και πάλι στην διάρκεια, κάποιες άγουρες νότες από μανταρίνι και ροζ γκρέηπφρουτ. Το λουλουδένιο φόντο προβάλλει πορτοκαλόχρωμα άνθη.
Όχι συνεπές ως προς το άγουρο τέμπο και πρόσληψη στο στόμα. Σοφό και καλό αυτό, αφού το φρούτο γλυκαίνει σημαντικά, σχεδόν όσο χρειάζεται για να μην εκτραπεί προς την γλυκατζουρίστικη πλευρά, παρότι μπαίνει βαθιά στον πειρασμό να το κάνει. Πάνω από μέτριος ή ήπια γεμάτος ο όγκος και η ισορροπία αποδίδεται σχετικά καλά, αφού η οξύτητα δίνει την πρέπουσα ανύψωση από την μέτρια σκάλα, με το ορυκτό να μην είναι καθόλου αμέτοχο στην ανάταση. Καίριο διάβασμα του φρούτου από τα όξινα ρεύματα, που το αποτυπώνουν ως έχει σε σχέση με την οσφρητική καταγραφή, αλλά με την δέουσα τροπή προς κάτι πιό γλυκό σε σχέση με την πρότερή του αποτίμηση. Spicy και πάλι σε μπαχάρια και βότανα, με τα τελευταία να έχουν και μία χαλαρή bitter υπόμνηση, ενώ οι τανίνες επιδίδουν ένα απαλό φαινολικό επίχρισμα.
Μέτρια σε μήκος επίγευση, με το φευγαλέο ορυκτό πέρασμα να μην στέκεται εμπόδιο στην ακόμη πιό γλυκιά αίσθηση τού φρούτου που αμφιταλαντεύει το μπαλάντζο, με το bitter σημείο να γίνεται ακόμα πιό πειστικό στην βοτανική θεματική. Μιά μικρή μνεία χλωρών ξηρών καρπών όσο το αλκοόλ ακούγεται, όχι πάντως βασανιστικά.
Ριζότο γαρίδας, ταρτάρ σολομού, τηγανητές κουτσομούρες, γαύρος πλακί, μπαρμπούνια ψητά με λαδολέμονο δενδρολίβανου.
