Ιστορίες από την κρύπτη.
Που λερώσαν την ετικέτα.
Που ξεθωριάσαν τα γράμματα.
Που δεν αλλοίωσαν όμως την ταυτότητα.
Και που δείξαν πως όπου γης πατρίς, γιά τα πλεούμενα των διεθνών υδάτων σταφύλια.
Και πως η Ισπανία και η νότια Γαλλία, μπορεί να είναι πιό κοντά από όσο δείχνει ο χάρτης.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Grenache
Μέτριο ρουμπινί με γκρενά ανταύγειες.
Εξελιγμένη ποιοτικά μύτη, με πολύπλοκα στοιχεία από ξερά σκούρα λουλούδια, κόκκινο φρούτο που πατάει και στην αποξηραμένη περιοχή, με γλάσο δαμάσκηνου και πολλά γλυκά μπαχάρια.
Γήινα, μανιταρένια σημάδια, μιά καλά ενσωματωμένη πτητική βερνικένια νότα, και με το αλκοόλ να αποδρά τελευταίο, αλλά ελεγχόμενο.
Αρκετά ζωτικό στο στόμα, με το ιδιαίτερα μπαχαράτο κερασένιο φρούτο σε καλή φόρμα, έχοντας βέβαια και αποξηραμένη υφή, αφού η οξύτητα κάνει σωστή δουλειά στον ζουμερό, απαλά γεμάτο όγκο, εφορμώντας από καίρια μέτρια θέση. Περιφερειακά βερνικένια στοιχεία που πλουτίζουν με ωραίες πτητικές πινελιές φέροντας την πατίνα του χρόνου, με την μανιταρένια νότα σε ήπια ανάγνωση, και προς το τέλος, ορυκτά, πισσώδη ψήγματα επιπροσθέτουν, μαζί με μαύρο τσάι και μιά άδηλη βοτανική εκφορά σε εν κρυπτώ διάσταση.
Οι τανίνες ακόμα με δυνάμεις, ίσως και λίγο εξέχουσες από το σύνολο, με το αλκοόλ να έχει σοβαρή καυστική επήρεια, επιδρώντας λίγο άκομψα, χωρίς να καταστέλλει την ομορφιά του κρασιού, που πραγματεύεται την πληθωρική πλευρά.
Πολύ καλή σε μάκρος επίγευση που κοντεύει την μακρά, βερνικένια και πολύ μπαχαρώδης, έχουσα στυπτική και δυναμικά αλκοολική συμπεριφορά, με την καυστικότητα της τελευταίας, να εμποδίζει από την πλήρη διαφάνεια το ορυκτό στοιχείο, πλην όμως εκείνο το σχεδόν φαντασιακό βοτανικό πεδίο, γιάνει πράγματα.
Απίθανο με πληθωρικά κίτρινα σκληρά τυριά, αλλά και με κυνήγι φούρνου.
Αν δεν βρίσκονται πρόχειρα, μιά δυνατή βοδινή σπαλομπριζόλα με σάλτσα κονιάκ θα τελειώσει την δουλειά στο άψε σβήσε.
