Ακροτελεύτιος νότος.
Το κοινό σημείο προσέγγισης της Μεσογειακής θέρμης.
Οι στοχασμοί του Ted, που έφεραν ένα βήμα πιό κοντά τον Ροδανό.
Μιά ορθόφωνη απόδοση των χαρακτηριστικών των σταφυλιών του ποταμιού, και μιά δεύτερη πατρίδα τα περίμενε κάπου εκεί στα Χανιά.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Syrah, Mourvèdre, Grenache, Roussanne
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, με ελαφρότατη διαπερατότητα και αδιόρατη γκρενά πρόσμιξη.
Ποιότητα στην μύτη, με βαρύ και βαθύ ανθικό πρόσημο, έχοντας τα ίχνη γερανιόλης να αποφεύγουν το σφάλμα του Geranium taint. Κόκκινος, ώριμος προσδιορισμός από κεράσια, δαμάσκηνα και καραμελωμένα σμέουρα, άφθονη σοκολάτα και καφές στο επίσης αφειδές μπαχαράτο φόντο, μικρότατη, αφανής παρουσία δέρματος που δεν αντιπροσωπεύει επάξια το συνήθως πληθωρικό του Mourvèdre, μαύρο τσάϊ και ξερά βοτάνια.
Γλυκό, ώριμο και ζουμερό στον γεμάτο ουρανίσκο, ίσως ένα κλικ παραπάνω εξελιγμένο. Τα καλά, επαρκή αποθέματα οξύτητας φέρνουν βόλτα το ηδύ φορτίο χωρίς ωστόσο να προσδίδουν την παραμικρή φρεσκάδα, ενώ οι πολυπληθείς, ηλικιωμένες τανίνες είναι επίσης γλυκές, πλαστικές και νόστιμες. Μέσα στο ακράτως θερμό αλκοολικό περιβάλλον, το φρούτο δίνει την άποψη του παραπανίσια ώριμου, αφού εκφέρεται συν τοις άλλοις και με αποξηραμένες και καραμελωμένες οψιόν και με τα ανθικά μέρη να μην είναι πλέον νωπά. Βαθιά μπαχαράτο και με έκδηλη σοκολατένια και καφέϊνη διάσταση, με έναν καψαλισμένο ελιγμό φέρνει στο προσκήνιο τσαγένια και ξερά βοτανικά μικροσημεία.
Πολύ καλή σε μήκος και ασφαλώς πάνω μέτρια, μπαχαράτη επίγευση, με το φλογερό αλκοόλ επικυρίαρχο πάνω στις καψαλισμένα καραμελένιες, σοκολατένιες και καφέϊνες φόρμες και τα αναγωγικά καρβονικά bitter περάσματα. Καμπανιές από το θειώδες.
Η τρέχουσα χρονιά.
Ώριμα και παλαιωμένα κίτρινα σκληρά τυριά, κοκκινιστό αγριογούρουνο με ρύζι και καρότα, βοδινό ρόστο με βουτηγμένες τηγανητές πατάτες, λαζάνια, παπουτσάκια, tagliatelle με μοσχαρισίο ντοματένιο ραγού, αρνίσιο χουνκιάρ, cassoulet με φασόλια και λουκάνικα, παστιτσάδα με κόκκορα.
